تحلیل و طراحی نوع جدیدی از میراگرهای گرانولی از مواد بازیافتی

کنترل سازه روش پیشنهادی نوینی در بهبود رفتار سازه است. نحوه عملکرد این سیستم ها برای کاهش خسارت و رفتار بهتر سازه ها در زلزله کاهش تقاضای سازه و جذب انرژی زلزله در سیستمی الحاقی می باشد. یکی از کاستی های میراگرهای معمولی عملکرد نامناسب آنها در زلزله با سطح خطر کمتر از زلزله طرح می باشد. از آنجا که میراگرها برای زلزله طرح طراحی می شوند بهترین رفتار را در آن سطح خطر خواهند داشت. با این وجود اگر طراحی برای عملکرد مناسب در زلزله های با شدت کمتر از زلزله طرح طراحی شود در زلزله طرح تغییر شکل های بیش از حد مجاز در سازه رخ خواهد داد. این کاستی در میراگرهای غیر فعال دلیل اصلی به وجود آمدن میراگرهای غیر فعال چند سطحی است که سیستم را قادر به اتلاف انرژی در سطوح مختلفی از زلزله می کند. در سیستم دو سطحی در سطح اول زلزله فقط فیوز اول (فیوز فرعی) وارد عملکرد می شود و فیوز دوم (فیوز اصلی) بدون آسیب برای عملکرد هرچه بهتر در زلزله های شدیدتر باقی می ماند. در این طرح میراگر ترکیبی غیر فعالی که حاصل ترکیب دو میراگر آلیاژی و اصطکاکی می باشد جهت تامین دو سطح عملکرد در سازه معرفی شده است. به دلیل استفاده از آلیاژ حافظه دار شکلی در سطح اول انتظار می رود حداقل آسیب در این سطح متحمل میراگر شود؛ این در حالی است که در زلزله شدید، فیوز دوم نیز به عملکرد سازه اضافه شده و به صورت موازی با فیوز اول کار خواهد کرد. برتری اصلی میراگر پیشنهادی با سایر میراگرهای دو سطحی، آسیب ندیدن فیوز اولیه در مقابل زلزله های متوسط به دلیل استفاده از آلیاژ حافظه دار شکلی و خاصیت فرا ارتجاعی آن است که منجر به حفظ عملکرد و عدم نیاز به تعمیر آن برای زلزله احتمالی آینده می شود. قابلیت عملکرد دو سطحی با تعبیه یک تاخیر فاز جابجایی توسط سوراخ های لوبیایی افقی فراهم شده است. برای اطمینان از صحت عملکرد میراگر، پیشنهادی به صورت آزمایشگاهی با دستگاه یونیورسال در آزمایشگاه سازه مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین رفتار به دست آمده از آزمایش با مدل ایجاد شده در نرم افزار آباکوس مطابقت داده شد و انطباق قابل قبولی حاصل شد.

کلیدواژه ها:

مطالعه ، عددی ، میراگر گرانول ، مواد بازیافتی