دگردیسی زیبایی شناسی نقش فناوری در شکل گیری هنر معاصر (به ویژه هنر شهری)

این پژوهش به بررسی ژرف نگرانه نقش فناوری به عنوان محرک اصلی دگردیسی در هنر معاصر می پردازد. با عبور از نگرش ابزاری، صرف استدلال می شود که فناوری دیجیتال زیستی و الگوریتمی به عاملی تعیین کننده در بازتعریف مفاهیم بنیادینی چون، خلاقیت، اصالت مخاطب و خود اثر هنری تبدیل شده است. مقاله با واکاوی سیر تاریخی پیوند هنر و فناوری به تحلیل مصادیق عینی در حوزه های نقاشی، موسیقی، مجسمه سازی، هنرهای اجرایی و به ویژه هنر شهری می پردازد و با معرفی زیبایی شناسی رابطه ای ۲.۰ به عنوان چارچوبی نظری پیچیدگی های روابط انسان-ماشین را در بستر هنر معاصر می کاود. در نهایت با بررسی چالش های اخلاقی، اقتصادی و حفاظتی آینده هنر در عصر همزیستی با فناوری های پیشرفته ترسیم می گردد.

کلیدواژه ها:

هنر معاصر ، نقش فناوری ، هنر شهری ، هوش مصنوعی ، زیبایی شناسی رابطه ای ، هنر ، آینده ، واقعیت مجازی و افزوده