بازخوانی یک کهن نماد ایرانی تحلیل تطبیقی نقش شیر در ظرف طلایی هخامنشی و سفالینه موزه مراغه

سلطنت شیر به عنوان یکی از کهن ترین و شاخص ترین نمادهای فرهنگی ایران در طول تاریخ هنر ایرانی نمایانگر قدرت، شجاعت و حمایت الهی بوده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش شیر در هنر درباری هخامنشی و سفالینه موزه مراغه انجام شده است تا نشان دهد چگونه یک کهن نماد ایرانی با وجود تغییرات سبک شناختی و بصری همچنان حامل معنا و هویت فرهنگی باقی مانده است. نمونه های مورد بررسی شامل ظرف هخامنشی و سفالینه ای از دوره ایلخانی موزه مراغه هستند که هر دو حاوی نقوش شیر می باشند. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه بصری فرم، سبک و نمادشناسی آثار است. یافته ها نشان می دهد که هر چند فرم و تکنیک اجرای نقوش شیر در دو دوره متفاوت است، پیام نمادین آنها همچنان معطوف به اقتدار، شجاعت، مشروعیت سلطنت و محافظت از نظم اجتماعی بوده است. این پژوهش اهمیت بررسی آثار هنری در فهم تداوم و تحول نمادها در تاریخ هنر ایران را برجسته می کند و نشان می دهد که چگونه هنر در دوره های مختلف تاریخی توانسته ارزش ها و معانی کهن فرهنگی را بازتولید و منتقل کند. نتایج حاصل می تواند راهنمای مطالعات آینده درباره استمرار نمادها و تحلیل هنر ایران باستان و دوره های پسین باشد.

کلیدواژه ها:

شیر ، هنر درباری هخامنشی ، سفالینه موزه مراغه ، نمادشناسی ، ظرف طلایی هخامنشی ، تطبیق نقوش