تاثیر نقوش گیاهی و نماد درخت زندگی بر هنر ساسانی

گیاهان در آیین و ادیان مختلف باستان اهمیت ویژه ای داشته و برخی از آنها به دلایل مختلف جایگاه مقدس و اسطوره ای یافته اند. نخست در دوره هخامنشیان که هنر ایران به سبکی منسجم دست یافت و بر اساس تعالیم زرتشت و باورهای اعتقادی نمادهای گیاهی در هنر آن نمود فراوان پیدا کرد، ساسانیان نیز که خود را وارث هنر هخامنشی میدانستند این نمادها و اسطوره های گیاهی را همچنان در آثار هنری مختلف خود نشان داده و حفظ کردند. درخت به عنوان نمادی از زندگی، باروری، قدرت و پیوند بین زمین و آسمان در هنر و معماری جایگاه ویژه ای داشت. این نماد در قالب درخت "زندگی" یا "درخت مقدس" به کار می رفت. این نقوش در هنر ساسانی به شکل های مختلفی از جمله درختان پرشاخه و با تزئینات گیاهی و حیوانی دیده می شود. این نماد به دلیل اهمیت اعتقادی و مذهبی بر روی بناها، ظروف و منسوجات به کار می رفت و نشان دهنده خیر و برکت، طول عمر و جاودانگی بود. این تحقیق با روش کتابخانه ای به نگارش درآمده است که در این روش از کتب، مقالات و سایر منابع کتابخانه ای بهره گرفته شده است. در این مقاله به بررسی مختصری از هنر دوره ساسانی و نقش ابریشم و درختان مقدس آن دوران می پردازیم تا با افزایش دانش هنری خود بتوانیم از نمادهای مختلف دوران های کهن همچون ساسانی برای جاودانگی و نشان دادن فرهنگ های اصیل ایرانی به آیندگان در منسوجات مدرن استفاده کنیم.

کلیدواژه ها:

سلسلی درخت زندگی ، ابریشم ، نقوش گیاهی