تحلیل تطبیقی زبان بصری در سینما و معماری با تاکید بر بیان فضامند

زبان بصری به عنوان ابزار بیانی مشترک میان هنرهای مختلف به ویژه سینما و معماری نقشی بنیادین در انتقال معنا و تجربه فضایی دارد. در این پژوهش با رویکردی تطبیقی تلاش شده است تا شیوه های بازنمایی فضا، نور، حرکت و ترکیب بندی در دو عرصه معماری و سینما بررسی شود. هدف اصلی تحلیل هم پوشانی های بیانی و زیبایی شناسانه این دو حوزه در خلق معنا و فضاسازی است. برای این منظور، ابتدا مفاهیم پایه زبان بصری و فضامندی در هر دو رشته مرور شده و سپس با تکیه بر نمونه های موردی عناصر مشترک و متفاوت در بیان فضایی تحلیل گردیده اند. یافته های تحقیق نشان می دهد که سینما و معماری هر دو از ظرفیت های زبان بصری در شکل دهی به تجربه انسانی از فضا بهره می گیرند هرچند ابزار و رسانه های آن ها متفاوت است. این تحقیق می تواند بستر مناسبی برای تعامل میان حوزه ای در طراحی فضاهای سینمایی و معماری فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

زبان ، بصری ، سینما ، معماری ، فضاسازی ، ترکیب بندی ، حرکت دوربین ، درک فضا ، بیان هنری