تحلیل جلوه های رئالیسم در فیلم فروشنده اصغر فرهادی

رئالیسم به عنوان یکی از جریانهای برجسته در هنر و سینما بر ارائه تصویری بی پرده و واقعی از زندگی روزمره تاکید دارد این مکتب هنری تلاش می کند واقعیت را بدون اغراق یا تزئینات غیرضروری به نمایش بگذارد. فیلم فروشنده به کارگردانی اصغر فرهادی نمونه ای شاخص از سینمای واقع گرایانه در ایران است این فیلم داستان یک زوج را روایت می کند که در مواجهه با بحرانی، ناخواسته با چالش های اخلاقی و اجتماعی روبه رو می شوند. مقاله حاضر با استفاده از مطالعه منابع سینمایی و فلسفی و همچنین تحلیل فرمی اثر صورت گرفته است. در این پژوهش سعی شده است با نگاهی اجمالی بر تاریخ رئالیسم و نفوذ این جریان در سینما به تحلیل فرم و محتوای فیلم فروشنده پرداخته و به این پرسش پاسخ داده شود که فیلم ساز چگونه و با استفاده از چه روش ها و ابزاری موفق به ایجاد تصویری شگفت از واقعیت گردیده؟ نتیجه گیری این است که فرهادی از طریق استفاده از دیالوگ های طبیعی، حذف موسیقی دراماتیک، دوربین روی دست و پیچش های منطقی در فیلمنامه توانسته است تصویری واقع گرایانه از واقعیت اجتماعی ارائه دهد. فرهادی با این شیوه ها مخاطب را کاملا درگیر داستان کرده و حس حضور واقعی در موقعیت های نمایش داده شده را به او القاء می کند.

کلیدواژه ها:

رئالیسم ، سینمای واقع گرایانه ، فرم و محتوا ، موسیقی دراماتیک