اخلاقیات در هنر نمایش با نگرشی کوتاه به نمایشنامه آنتیگونه

اخلاقیات به عنوان مجموعه ای از اصول اغلب به عنوان منشوری که برای راهنمایی و هدایت استفاده می شود تعریف شده است. این مجموعه اصول و چارچوبی برای اقدام ارائه می کند. اخلاق حرفه ای مانند شمشیر دولبه ای است که یک لبه آن تهدید است. در حقیقت حتی اگر نمایشنامه نویس بخواهد فلسفه شخصی خویش را بیان کند باید برای تماشاگران تا اندازه ای آزادی تفسیر در نظر بگیرد، در غیر اینصورت لذت نمایش در سرچشمه اش از بین می رود. آنتیگون نمونه خوبی است که نشان می دهد چگونه تئاتر می تواند یک مساله بزرگ اخلاقی را مورد بحث قرار دهد. معمولا بهتر است تئاتر به جای آنکه پاسخ های آماده ارائه بدهد، پرش هایی را مطرح سازد. تئاتر مساله ای اخلاقی را به صورتی متنوع و پیچیده نشان می دهد، چندین دیدگاه را در مورد آن مساله ارائه می کند اما از نتیجه گیری شتابزده خودداری می ورزد. به عهده تماشاگر است که با تحریک ذهنی و اخلاقی که نمایش در او ایجاد کرده، اندیشه کند و پاسخ های خویش را به دست آورد. هدف نهایی این مقاله نشان دادن اسبابی است که به واسطه آنها محدودیت های زبان به کنش اخلاقی تبدیل می شوند و هویتی متفاوت را رقم می زنند.

کلیدواژه ها:

اخلاق ، آنتیگونه ، هویت ، زبان تئاتر ، تماشاگر