توسعه رویکرد طراحی لباس با تلفیق موتیفهای سنتی و الگوریتمهای مولد هوش مصنوعی

هدف پژوهش حاضر توسعه یک چارچوب طراحی لباس مبتنی بر تلفیق موتیفهای سنتی ایرانی و الگوریتمهای مولد هوش مصنوعی (Generative AI) است. این ترکیب امکان خلق آثار نوآورانه و شخصی سازی شده را فراهم می سازد و می تواند به احیای میراث فرهنگی کمک کند. این رویکرد نه تنها بر زیبایی شناسی متمرکز است بلکه به دنبال ایجاد پیوندی مستحکم میان گذشته فرهنگی و آینده دیجیتال صنعت مد است. روش تحقیق این مقاله مرور نظام مند ادبیات داخلی منتشر شده از سال ۱۴۰۰ به بعد و خارجی منتشر شده از سال ۲۰۲۰ به بعد همراه با تحلیل مفهومی و مدل سازی نظری برای ارائه یک چارچوب عملیاتی است. یافته های اولیه نشان می دهد که استفاده از مدل هایی نظیر شبکه های مولد تخاصم (GAN) و مدل های انتشار Diffusion (Models) پتانسیل بالایی در بازتولید و نوآوری بر پایه نقوش اصیل ایرانی دارند، هر چند چالش هایی نظیر کمبود دیتاست های بومی و تفسیر معنایی مطرح است.

کلیدواژه ها:

طراحی لباس ، هوش مصنوعی مولد ، الگوریتمهای GAN ، موتیف سنتی ایرانی ، ادغام فرهنگی در مد ، طراحی مبتنی بر داده