تحلیل تطبیقی نظامهای فرمالیستی در مجسمه های پرویز تناولی: خوانشی از تاثیرات مکتب سقاخانه بر ساختار بصری و هویت زیبایی شناختی آثار او

مجسمه سازی در هنر معاصر ایران به ویژه پس از دهه ۱۳۴۰، ابزاری برای بیان هویت فرهنگی و زیباشناسی بومی بوده است. در این میان پرویز تناولی با بهره گیری از نشانه ها و مفاهیم سنتی به خلق زبانی بصری پرداخته که ریشه در سنت دارد اما در قالبی مدرن ارائه می شود. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد فرمالیستی به بررسی ساختارهای بصری در آثار تناولی پرداخته و تاثیر مکتب سقاخانه را در شکل گیری فرم و معنا در آنها تحلیل می کند. بر پایه نظریات کلایو بل و کلمنت، گرینبرگ و با بهره گیری از تحلیل نشانه شناسی نشان داده می شود که آثار تناولی ترکیبی از نظم هندسی نشانه های بومی و تاملات فلسفی است که فراتر از روایت های آیینی به سطحی از گفت وگوی ذهنی و فرمال با مخاطب می رسد.

کلیدواژه ها:

پرویز تناولی ، مکتب سقاخانه ، فرمالیسم ، زیبایی شناسی ، نشانه شناسی ، هنر مدرن ، مجسمه سازی ایرانی