مروری انتقادی بر ابزارها و ریسک های تنوع بخشی به درآمدهای پایدار شهرداری و کنترل های مالی

شهرداری ها با فشارهای بی ثبات کننده ای از جنس چرخه ای بودن پایه های مالیاتی، بدهی ها و تعهدات زیرساختی و اقلیمی و توقعات فزاینده نسبت به شفافیت و انصاف مواجه اند. تنوع بخشی درآمدها اغلب به عنوان مسیر دستیابی به پایداری مالی مطرح می شود اما بسیاری از ابزارهای در دسترس شهرها آکنده از مبادلات، ریسک های اجرا و چالش های نظارتی است. این مرور شواهد مربوط به ابزارهای اصلی تنوع بخشی درآمدهای پایدار شهرداری از اصلاحات مالیات بر املاک، عوارض و تعرفه ها، ابزارهای اکوفیسکیال مبتنی بر زمین، استقراض، مشارکت عمومی-خصوصی شهرداری، شرکت های شهرداری، کرادفاندینگ و سازوکارهای بین دولتی را تلفیق می کند و مسیرهای ریسک آنها را در کنار پاسخ های متناظر مدیریت مالیه عمومی (PFM) و کنترل های داخلی نقشه برداری می نماید. با اتکا به ادبیات مالیه محلی، مالیه پایدار، مدیریت ریسک و حکمرانی شهری، مقاله چارچوب ابزار، ریسک، کنترل و منطق توالی اجرای اصلاحات را پیشنهاد می کند. یافته کلیدی آن است که تنوع بخشی تنها هنگامی تاب آوری را بهبود می دهد که با تقویت اداره درآمد، رژیم های پاسخگویی معتبر و سپرهای عدالت اجتماعی همراه شود؛ ابزارهای قیمت گذاری محیط زیستی و ارزش افزوده زمین می توانند همزمان اهداف پایداری و مالی را پیش ببرند اگر ظرفیت نهادی کافی باشد؛ و ابزارهای پیشرفته مانند اوراق سبز و PPPها به بلوغ مدیریت ریسک، انضباط بدهی و گزارش دهی شفاف متناسب نیاز دارند تا از تنش مالی و شکست های حکمرانی پیشگیری شود. مقاله با دستور کار پژوهشی درباره سنجه های نوسان پذیری، برش توزیعی، ریسک های دیجیتال سازی و شرایط مساعدکننده برای ابزارهای اکوفیسکیال و زمین بنیاد پایان می یابد. سهم مقاله گذار از فهرست ابزارها به ارزیابی ساختاری ریسک ها و طراحی کنترل ها است تا مدیران شهری بتوانند سبدهای درآمدی متناسب با زمینه و همسو با اهداف پایداری بسازند.

کلیدواژه ها:

تنوع بخشی درآمدهای پایدار ، شهرداری ، مدیریت ریسک مالی شهری ، ابزارهای تامین مالی محلی ، کنترل های مالی و حکمرانی شهری ، پایداری مالی شهرداری ها