از زیستن تا نمایش تحول زبان نمایشی در نمای آپارتمان های تهران (۱۴۰۴-۱۳۸۰) بر اساس جامعه ی نمایش دبور
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 26
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICSAUE11_0402
تاریخ نمایه سازی: 4 مرداد 1405
چکیده مقاله:
نماهای آپارتمان های تهران در دو دهه ی اخیر به تدریج از عنصری عمدتا کارکردی و خنثی به صحنه ای برای بازنمایی اجتماعی، تمایز نمادین و تولید تصویر رفاه بدل شده اند. این پژوهش بر این فرض استوار است که نماها صرفا پوسته های کالبدی نیستند بلکه همچون زبان هایی بصری عمل می کنند که لایه هایی از معنا، ارزش های فرهنگی، مناسبات اقتصادی و ترجیحات زیبایی شناختی را بازتاب می دهند. در این چارچوب پرسش اصلی پژوهش آن است که زبان نمایشی نماهای آپارتمان های تهران چگونه در بازه ی ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۴ تحول یافته و این تحول چه نسبتی با منطق «جامعه ی نمایش» در اندیشه ی گای دبور دارد. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل تاریخی-نشانه شناختی است. نمونه هایی از نماهای شاخص آپارتمانی در مناطق مختلف تهران گردآوری و بر اساس دوره ی زمانی، الگوهای فرمی، نوع، مصالح، میزان تزئین و عناصر نمادین طبقه بندی شده اند. سپس با بهره گیری از گفتمان کاوی بصری روندهای تغییر، تکرار و تثبیت مولفه های نمایشی در این نماها تحلیل شده است. در چارچوب نظری جامعه ی «نمایش» تصویر و بازنمایی بر تجربه ی زیسته تقدم می یابد و روابط اجتماعی در قالب ظاهرها و نشانه ها بیان می شود. یافته ها نشان می دهد که نماهای آپارتمانی تهران از سادگی نسبی و تاکید بر منطق عملکردی در اوایل دهه ۱۳۸۰ به سمت ترکیب های پیچیده تر، استفاده ی گسترده از مصالح نمایشی، تزئینات اغراق آمیز و الگوهای شبه لوکس حرکت کرده اند. این دگرگونی را می توان نشانه گذار از «خانه» به مثابه ماوا به «خانه به مثابه صحنه ی نمایش» دانست؛ گذاری که در آن وجه بیرونی خانه به رسانه ای برای نمایش منزلت اجتماعی و مصرف نمادین تبدیل شده است. نتیجه ی پژوهش بر ضرورت بازاندیشی انتقادی در نسبت میان کالبد، معماری، معنا و زیست انسانی تاکید می کند و نشان می دهد که تداوم منطق نمایشی می تواند به گسست میان تجربه ی درونی زندگی و ظاهر بیرونی خانه بینجامد. اهمیت این مطالعه در آن است که با تلفیق نظریه ی انتقادی و تحلیل معماری معاصر افق تازه ای برای فهم تحولات خانه ی شهری در ایران معاصر و امکان های بازتعریف آن به مثابه فضای زندگی انسانی می گشاید.
کلیدواژه ها:
معماری ، کلید واژه ، نمای آپارتمان های تهران ، جامعه ی نمایش ، زبان نمایشی ، کالایی شدن خانه ، نمایش منزلت ، نشانه شناسی
نویسندگان
زهره یوسف پور سادات محله
دانشجوی دکتری گروه معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
غزال کرامتی
استادیار و عضو هیات علمی گروه معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز