تبیین حقوق معمار و معماری در حقوق مدنی و حقوق کیفری

حق و حقوق امری ذاتی و موهبتی الهی است که ریشه در فطرت پاک انسان دارد امروزه قوانین نوینی که متناسب با شرایط اکنون زندگی انسان در جامعه است توسط مراکز قانونگذاری مانند مجالس و پارلمان ها در سراسر دنیا تدوین و مورد بهره برداری قرار گرفته است در این میان یکی از عرصه های مهم حقوق در زندگی بشر همواره حقی به نام خانه و مسکن بوده و هست در این مقاله کوشش شده است به تبیین حقوق معمار و معماری در حقوق مدنی و حقوق کیفری کشورمان پرداخته و به این پرسش پاسخ دهیم که قوانین موجود راهگشا و تامین کننده حقوق معمار و دست آورد او در یک معماری هست و اگر نیست چه راهکار یا راهکارهایی پیشنهاد می شود برای رسیدن به پاسخ این پرسش از روش تحقیق ترکیبی (کیفی- تحلیلی و کتابخانه ای) بهره گرفته و نخست با مطالعه و پژوهش در کتاب ها و مقالات مرتبط به این موضوع و تحلیل آنها پرداخته و به این دست آورد رسیده ایم که به نظر می رسد با اینکه قوانینی در این باره موجود است اما قانون در برخی از امور مانند تغییر در ماهیت و شکل طراحی اولیه یک اثر معماری توسط مالک یا کارفرمایان ساکت مانده و پیشنهاد می شود به سبب گستردگی معنا و مفاهیم شکلی و ماهوی در معماری کارگروهی از متخصصان و دانشوران رشته های مرتبط در علوم انسانی و هنر در شورای عالی معماری و شهرسازی تشکیل و یا ترمیم شده و به مبانی نظری و تاثیرات فرهنگی و هویتی معماری بر احاد جامعه با نگاهی دور از نگرش های فردی یا گروهی به تدوین و ارائه ی لوایح پیشنهادی که تمامی ابعاد حقوق و حقوقی میان معمار و معماری را در بر بگیرد پرداخته شود.

کلیدواژه ها:

حق ، حقوق شهر ، معمار ، معماری