مروری بر ادبیات روابط عمومی داخلی (Internal PR) در سازمانهای شهرداری و الگوهای پیاده سازی

روابط عمومی داخلی در سازمان های عمومی روزبه روز به عنوان اهرمی راهبردی اهمیت می یابد؛ با این حال در شهرداری ها الزامات پاسخ گویی، سیاسی، قیود حقوقی و پورتفوی پیچیده، خدمات مقتضیات ویژه ای بر شیوه سازماندهی حکمرانی و اجرای ارتباطات درون سازمانی تحمیل می کند. این مرور با گردآوری ادبیات داوری شده و تجربه های حرفه ای در شهرداری ها و حوزه های نزدیکه بنیان های مفهومی را صورت بندی می کند، الگوهای تجربی را خلاصه می سازد و مدل های پیاده سازی در شهرها و نهادهای محلی را به صورت تطبیقی مقایسه می کند. با تکیه بر مرورهای اخیر در ارتباطات داخلی و نسخه های دیجیتال، آن مطالعات بخش عمومی در محیط های شهری و نمونه های موردی از اروپا، آسیا، آفریقا و آمریکای شمالی پنج الگوی تکرار شونده شناسایی می شود: متمرکز، هاب و اسپوک، غیرمتمرکز تعبیه شده، برنامه محور، پروژه ای و ترکیبی، برون سپاری. انتخاب هر الگو تابع عواملی مانند اندازه، سازمان، سبک رهبری، سیاسی، روابط کارگری، الزامات فناوری اطلاعات و امنیت و رژیم های سنجش عملکرد است. یافته ها در چارچوبی مبتنی بر اقتضائات و بلوغ سازمانی ادغام می شود و نقشه راهی عملی برای مدیران شهری ارائه می دهد که پیوند میان انتخاب های حکمرانی و پیامدهایی همچون اعتماد کارکنان، مشارکت و درگیری، انطباق و کیفیت خدمات را نشان می دهد. این مرور ضمن برجسته کردن ناهمگنی زمینه ها و شکاف های شواهدی بر ضرورت طرح های پژوهشی شبه تجربی و مقایسه های بین فرهنگی بیشتر تاکید می کند و در پایان اولویت های پژوهشی و راهنمایی های اجرایی را برای ارتقای روابط عمومی داخلی به منزله کارکردی راهبردی در حکمرانی شهری پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

روابط عمومی داخلی ، ارتباطات داخلی ، حکومت محلی شهرداری ، بخش عمومی ، الگوهای پیاده سازی ، مشارکت و درگیری کارکنان ، حکمرانی ، ارتباطات داخلی دیجیتال