ارزیابی روند خودترمیمی در بتن خودتراکم و مقایسه آن با بتن معمولی

هدف از این پژوهش ارزیابی خودترمیمی بتن خودتراکم است. ترک خوردگی بتن پدیده ای رایج است و اگر راهکار فوری و مناسبی اتخاذ نشود ترک ها در سازه های بتنی گسترش یافته و نیاز به تعمیرات پرهزینه خواهند داشت. لذا می توان با استفاده از فناوری های مدرن مانند مکانیزم خودترمیمی و پیش بینی آن میزان ترک خوردگی را کاهش داد. در این پژوهش خودترمیمی بتن خودتراکم و معمولی در رده مقاومتی ۳۰ مگاپاسکال با نسبت آب به سیمان ۰.۵ در قالب دوازده طرح برای هر کدام از دو نوع بتن با سه متغیر سطح تنش بروز ترک در سطح تنش های ۲۰، ۵۰ و ۸۰ درصد توسط دستگاه آزمایش مقاومت فشاری انجام خواهد شد. طرح ها شامل C۷-F۲۸ ترک در روز هفت و شکست در روز ۲۸، C۷-F۹۰ ترک در روز ۷ و شکست در روز ۹۰ و C۲۸-F۹۰ ترک در روز ۲۸ و شکست در روز ۹۰ در سن های ۷، ۲۸ و ۹۰ روز عمل آوری و ارزیابی شده است. در نهایت مطابق با خودترمیمی، طرح های متناظر بتن معمولی مورد مقایسه قرار گرفته است. ارزیابی روند خودترمیمی در بتن خودتراکم نسبت به بتن معمولی به طوری است که در سن C۲۸-F۹۰ ترک در روز ۲۸ و شکست در روز ۹۰، بسیار مطلوب بود. لذا با افزایش سطح تنش ها نیز میزان ترمیم ترک ها به صورت ذاتی با استفاده از راهکارهای استفاده شده، بیشتر شده است. شایان ذکر است که در سن آزمونه C۲۸-F۹۰، متناسب با بیشتر شدن سطح تنش های ۲۰ و ۸۰ درصد به ترتیب ۱۳ و ۱۷ درصد خودترمیمی افزایش یافته است. همچنین در نهایت در سن آزمونه F۲۸-۷، ترمیم ترک بتن خودتراکم نسبت به بتن معمولی در سطح تنش ۲۰ درصد بیشترین خودترمیمی را به میزان ۳۹ درصد مقاومت دریافت کرده است.

کلیدواژه ها:

خودترمیمی بتن ، معمولی بتن ، خودتراکم ، مقاومت فشاری