تحلیل جابه جایی های زمین ساختی ناشی از زلزله با استفاده از داده های GNSS و InSAR مطالعه موردی: زلزله کرمانشاه

پایش جابه جایی های زمین ساختی ناشی از رخدادهای لرزه ای یکی از ارکان اصلی تحلیل رفتار گسل ها، ارزیابی نرخ انباشت کرنش و درک چرخه لرزه ای در مناطق فعال تکتونیکی محسوب می شود. در این پژوهش با بهره گیری همزمان از تکنیک های ژئودتیکی شامل سامانه موقعیت یابی جهانی (GNSS) و تداخل سنجی راداری با استفاده از تصاویر ماهواره ای (InSAR)، میدان جابه جایی سطحی حاصل از زلزله ۷.۳ Mw کرمانشاه (۲۱ آبان ۱۳۹۶) به صورت دقیق مورد مدل سازی و تحلیل قرار گرفته است. بردارهای جابه جایی سه بعدی حاصل از شبکه ایستگاه های دائمی GNSS به منظور استخراج مولفه های افقی و قائم تغییر مکان پوسته به کار گرفته شد. همچنین تصاویر Sentinel-۱ با استفاده از روش های DInSAR و PSInSAR پردازش گردیدند تا الگوهای جابه جایی در راستای خط دید (LOS) استخراج شوند. نتایج نشان دهنده سازگاری بالای داده های GNSS و InSAR در آشکارسازی جابه جایی های همزمان (co-seismic) و امکان استخراج مدل سینماتیکی گسل موثر هستند. بر پایه مدل های حاصل بیشینه جابه جایی در راستای افقی در حدود ۲۵ سانتیمتر و در راستای قائم حدود ۶ سانتی متر برآورد گردید. مدل سازی سینماتیکی با بهره گیری از معکوس سازی داده ها نشان می دهد که گسل کور پیشانی کوهستان (MFF) نقش کلیدی در آزادسازی کرنش تجمع یافته داشته و رفتار لرزه ای آن با گسل های عمقی و احتمالا ساختارهای چپ بر عمیق مرتبط بوده است. این مطالعه اهمیت به کارگیری تلفیقی داده های ژئودتیکی و تداخل سنجی در تحلیل دقیق دینامیک زمین لرزه ها و تبیین ساختارهای فعال در زون های برخورد قاره ای نظیر زاگرس را نمایان می سازد.

کلیدواژه ها:

تکتونیک فعال ، InSAR ، GNSS ، مدل سینماتیکی ، گسل ، پردازش DInSAR