تحلیل عددی ظرفیت باربری پیهای سطحی مسلح شده با کپسول ژئوگریدی بر خاکهای ماسه ای

خاک مصالحی است که در مقابل فشار مقاومت خوبی دارد اما در مقابل کشش ضعیف است. به منظور غلبه بر ضعف کششی و تقویت مقاومت برشی خاک از روشهای مختلفی برای بهسازی خاک استفاده می شود. تکنیک خاک مسلح به عنوان یک روش بهسازی خاک از مصالح طبیعی یا مصنوعی به همین منظور استفاده می کنند. در سال های اخیر مصالحی همچون ژئوسنتتیک ها در مسلح سازی خاک توسعه قابل توجهی پیدا کرده اند. یکی از متداول ترین نوع مسلح کننده های مصنوعی ژئوگریدها می باشند که با بسیج اصطکاک موجود در سطح تماس خاک و مصالح مسلح کننده موجب افزایش مقاومت کششی و همچنین مقاومت برشی خاک می شود. در مطالعه حاضر اثر کپسول ژئوگرید بر ظرفیت باربری پی نواری واقع بر خاک ماسه ای مورد بررسی قرار گرفته است. به همین منظور تغییرات نیرو - نشست با استفاده از نرم افزار المان محدود PLAXIS ۲D مدلسازی شده و عملکرد آن تحت تاثیر پارامترهایی نظیر طول، تعداد لایه ها و فاصله کپسول ها از زیر پی و فاصله بین کپسول ها بر ظرفیت باربری نهایی پی نواری مطالعه شده است و نتایج حاصل از این تحلیل ها در قالب نمودارهای بدون بعد ترسیم و بر اساس آن عمق بهینه قرارگیری و تعداد لایه های مسلح کننده کپسولی تعیین گردیده است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که بکارگیری کپسول ژئوگریدی نسبت به صفحات ژئوگرید تاثیر قابل توجهی در نتایج بهسازی خاک ارائه می کند. همچنین با افزودن تعداد لایه های کپسول ظرفیت باربری پی نواری افزایش قابل توجهی می یابد که بیشترین ظرفیت باربری پی ناشی از قرار دادن کپسول ها در نسبت عمق ۱۰ حاصل می شود و در نهایت با افزایش طول و تعداد لایه های کپسول ظرفیت باربری افزایش و نشست کاهش می یابد که ناشی از جلوگیری از توسعه سطح گسیختگی خاک زیر کپسول می باشد. در نتیجه مقادیر طول و عمق قرارگیری بهینه کپسول ژئوگریدی استخراج گردیده است.

کلیدواژه ها:

کپسول ژئوگرید ، ظرفیت باربری پی نواری ، نشست ، ژئوگرید ، خاک مسلح