کارکرد آموزش زیست شناسی در پرورش نگرش اخلاقی نسبت به حیات و فناوری های زیستی نوین

آموزش زیست شناسی در دوران معاصر، نه تنها وظیفه انتقال دانش علمی، بلکه مسئولیت پرورش نگرش اخلاقی نسبت به حیات و فناوری های زیستی نوین را نیز بر عهده دارد. این مقاله با هدف بررسی کارکردهای آموزش زیست شناسی در شکل گیری و ارتقای نگرش اخلاقی دانش آموزان نسبت به موجودات زنده و فناوری هایی نظیر مهندسی ژنتیک، ویرایش ژنوم و زیست فناوری پزشکی تدوین شده است. روش پژوهش به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بهره گیری از منابع و مقالات معتبر علمی انجام گرفته است. یافته های مقاله نشان می دهد که محتوای آموزش زیست شناسی، از مباحث اکولوژی و تنوع زیستی گرفته تا ژنتیک و فیزیولوژی، ظرفیت بالایی برای پرورش حس مسئولیت، احترام به حیات و تفکر انتقادی در برابر دوراهی های اخلاقی دارد. همچنین بررسی برنامه درسی زیست شناسی ایران حاکی از وجود خلاهای جدی در پرداخت صریح به اخلاق زیستی و فناوری های نوین است. در پایان، پیشنهادهایی در حوزه بازطراحی محتوای برنامه درسی، به کارگیری رویکردهای آموزشی مبتنی بر بحث اخلاقی و ارتقای شایستگی های اخلاقی معلمان زیست شناسی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

اخلاق زیستی ، آموزش زیست شناسی ، فناوری های زیستی نوین ، نگرش اخلاقی ، برنامه درسی ، مهندسی ژنتیک