معلم راهبر، دانش آموز مستقل: آموزش مسئولانه با هوش مصنوعی

مقاله حاضر با هدف تبیین نقش معلم راهبر در پرورش دانش آموز مستقل و بررسی الزامات آموزش مسئولانه با هوش مصنوعی تدوین شده است. مسئله اصلی مقاله آن است که استفاده از ابزارهای هوشمند، در صورت نبود هدایت تربیتی، می تواند به وابستگی شناختی، کاهش تلاش ذهنی، پذیرش پاسخ های آماده، ضعف در ارزیابی اطلاعات و کم رنگ شدن مسئولیت پذیری یادگیرنده منجر شود. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. بررسی مفاهیم مرتبط نشان می دهد که معلم راهبر، به جای انتقال صرف محتوا، فرایند یادگیری را طراحی می کند، کیفیت پرسشگری را ارتقا می دهد، بر اصالت فعالیت های دانش آموز نظارت می کند و استفاده از هوش مصنوعی را در مسیر تفکر، خودارزیابی و حل مسئله هدایت می کند. یافته های مقاله بیانگر آن است که استقلال یادگیرنده از طریق هدف گذاری، انتخاب آگاهانه منابع، ارزیابی اعتبار پاسخ ها، تحمل دشواری، بازاندیشی و پذیرش پیامد تصمیم های آموزشی تقویت می شود. آموزش مسئولانه زمانی تحقق می یابد که مرز میان کمک آموزشی و انجام کامل تکلیف روشن باشد، صداقت علمی حفظ شود، داده های شخصی محافظت گردد و دسترسی عادلانه مورد توجه قرار گیرد. نتایج نشان می دهد که ترکیب راهبری انسانی معلم با ظرفیت های هوش مصنوعی، زمینه شکل گیری یادگیری عمیق، استقلال فکری و مسئولیت پذیری را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

معلم راهبر ، دانش آموز مستقل ، هوش مصنوعی ، آموزش مسئولانه ، خودراهبری ، مسئولیت پذیری