روان شناسی دانش آموز در عصر هوش مصنوعی و یادگیری دیجیتال

مقاله حاضر با هدف تبیین روان شناسی دانش آموز در عصر هوش مصنوعی و یادگیری دیجیتال تدوین شده و می کوشد نشان دهد که ورود فناوری های هوشمند به آموزش، تنها یک تغییر ابزاری نیست، بلکه تحولی عمیق در شیوه توجه، انگیزش، هیجان، خودپنداره تحصیلی، استقلال یادگیری و روابط انسانی دانش آموزان ایجاد می کند. مسئله اصلی مقاله آن است که دانش آموز امروز در محیطی رشد می کند که پاسخ های فوری، محتوای چندرسانه ای، سامانه های هوشمند و تعاملات مجازی بر تجربه یادگیری او اثر می گذارند و در صورت نبود هدایت تربیتی، ممکن است زمینه وابستگی شناختی، کاهش تمرکز، اضطراب فناوری، مقایسه اجتماعی و ضعف تفکر انتقادی فراهم شود. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که بهره گیری سنجیده از هوش مصنوعی می تواند به شخصی سازی یادگیری، تقویت بازخورد آموزشی، افزایش انگیزه و حمایت از تفاوت های فردی کمک کند، اما اثربخشی آن وابسته به نقش فعال معلم، سواد دیجیتال دانش آموز، رعایت اخلاق آموزشی، حفظ امنیت روانی و همکاری خانواده و مدرسه است. نتیجه مقاله بیانگر آن است که آینده آموزش زمانی سازنده خواهد بود که فناوری در خدمت رشد انسانی، خودراهبری، خلاقیت، مسئولیت پذیری و سلامت روان دانش آموز قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی دانش آموز ، هوش مصنوعی ، یادگیری دیجیتال ، سلامت روان تحصیلی ، سواد دیجیتال ، تفکر انتقادی