تحول در فرایند یاددهی–یادگیری: از تدریس سنتی تا تعامل محوری در کلاس درس

پژوهش حاضر به بررسی تحول در فرایند یاددهی–یادگیری با تاکید بر گذار از رویکرد تدریس سنتی به رویکرد تعامل محور در کلاس درس می پردازد. هدف اصلی این مقاله، تبیین مفهومی و نظری این تحول، شناسایی عوامل موثر بر آن و تحلیل پیامدهای آموزشی ناشی از به کارگیری رویکرد تعامل محور در محیط های یادگیری رسمی است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع و مقالات معتبر علمی انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که رویکرد سنتی مبتنی بر انتقال یک سویه دانش از معلم به دانش آموز، پاسخگوی نیازهای آموزشی عصر حاضر نیست و ضرورت بازاندیشی در ساختار کلاس درس بیش از پیش احساس می شود. رویکرد تعامل محور با محوریت مشارکت فعال یادگیرنده، تعامل چندسویه میان دانش آموز، معلم و محتوا، و بهره گیری از راهبردهای یادگیری مشارکتی، زمینه را برای یادگیری عمیق، رشد تفکر انتقادی و ارتقای مهارت های اجتماعی فراهم می سازد. همچنین نقش شایستگی های حرفه ای معلم، طراحی مناسب محیط آموزشی و حمایت سیاست گذاران در تحقق این تحول حائز اهمیت است. در پایان، راهکارهای کاربردی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یاددهی–یادگیری ، تدریس سنتی ، تعامل محوری ، یادگیری مشارکتی ، تفکر انتقادی ، کلاس درس