بررسی تاثیر آموزش بازی محور بر انگیزش و مشارکت دانش آموزان در کلاس تربیت بدنی

زمینه و هدف: کاهش انگیزش و مشارکت دانش آموزان در کلاس های تربیت بدنی یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی است. آموزش بازی محور به عنوان رویکردی نوین می تواند این معضل را کاهش دهد. هدف این پژوهش، مرور نظام مند تاثیر آموزش بازی محور بر انگیزش و مشارکت دانش آموزان در کلاس تربیت بدنی است. روش پژوهش: این مطالعه از نوع مرور نظام مند بر اساس چک لیست PRISMA است. جستجوی نظام مند در پایگاه های Scopus، Web of Science، PubMed، SID و Magiran با کلیدواژه های تخصصی در بازه ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ انجام شد.مقالات انتخاب شده پس از غربالگری و ارزیابی کیفیت با ابزار CASP، نهایی شدند. یافته ها: نتایج نشان داد آموزش بازی محور تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش درونی دانش آموزان دارد و این تاثیر در ۸۲٪ مطالعات تایید شده است. در حوزه مشارکت، بیشترین تاثیر بر مشارکت رفتاری (حضور فعال و انجام تمرینات) و عاطفی (لذت و نگرش مثبت) مشاهده شد، اما تاثیر بر مشارکت شناختی محدودتر بود. تحلیل زیرگروهی نشان داد تاثیر آموزش بازی محور در مقطع ابتدایی و با استفاده از بازی های فیزیکی گروهی بیشتر از سایر شرایط است. نتیجه گیری: آموزش بازی محور راهبردی موثر برای افزایش انگیزش درونی و مشارکت رفتاری و عاطفی دانش آموزان در کلاس تربیت بدنی است. با این حال، کمبود مطالعات طولی و عدم بررسی هم زمان یادگیری مهارت های حرکتی از شکاف های تحقیقاتی این حوزه محسوب می شود. پیشنهاد می شود معلمان تربیت بدنی از بازی های گروهی و فیزیکی متناسب با سن دانش آموزان استفاده کنند و پژوهشگران به انجام مطالعات در بافت فرهنگی ایران توجه ویژه داشته باشند.

کلیدواژه ها:

آموزش بازی محور- ، انگیزش تحصیلی-مشارکت دانش آموزان- تربیت بدنی