<span dir="RTL" lang="AR-SA">بررسی رابطه ی لاکتات سینوس کرونری و وریدی قبل و بعد از بای پس قلبی- ریوی با میزان مرگ و میر و عوارض پس از جراحی

مقدمه: مطالعه ی حاضر با هدف ارزیابی رابطه ی لاکتات سینوس کرونری و وریدی قبل و بعد از بای پس قلبی- ریوی (CPB) با میزان مرگ و میر و عوارض پس از جراحی صورت گرفت. روش ها: مطالعه ی مقطعی حاضر بر روی ۳۲ نفر از بیماران کاندید جرای بای پس عروق کرونر (Cardiopulmonary bypass) CABG مراجعه کننده به بیمارستان چمران اصفهان انجام شد. قبل از شروع عمل، پس از قرار گرفتن بیماران روی تخت جراحی و برقراری خط وریدی و شریانی و مانیتورینگ اولیه، نمونه ی خون شریانی و وریدی و سینوس کرونری گرفته و سطح لاکتات بررسی شد. بعد از اتمام عمل و بعد از ورود به بخش مراقبت های ویژه نیز اندازه گیری سطح لاکتات انجام شد. یافته ها: سطح لاکتات وریدی بیماران در بعد از CPB با میانگین ۰/۴۷ ± ۴۴/۲ بطور معناداری بیش از قبل از CPB با میانگین ۶۸/۰ ± ۶۴/۱ بوده است (۰/۰۰۶ = P). همچنین سطح اکتات سینوسی کرونری در بعد از CPB با میانگین ۰/۸۶ ± ۲/۲۷ بطور معناداری بیش از قبل از آن با میانگین ۰/۹۵ ± ۲۳/۱ بوده است (۰/۰۰۱ P <). اما سطوح لاکتات وریدی و سینوسی این بیماران در دو زمان پیگیری شده، اختلاف معناداری با یکدیگر نداشته اند (۰/۰۵ P >). بعلاوه تنها مدت زمان بستری در بخش مراقبت های ویژه و بیمارستان با افزایش لاکتات (وریدی و یا سینوس کرونری) ارتباط مستقیم و معناداری داشته اند (۰/۰۵P < ). نتیجه گیری: برطبق نتایج این مطالعه، بطور معناداری سطح لاکتات وریدی و هم سینوس کرونری در بعد از CPB نسبت به قبل از آن افزایش معناداری داشته اند. اما افزایش سطح لاکتاتمی تنها با طول مدت بستری در بخش مراقبت های ویژه و بیمارستان ارتباط معناداری داشته است.

کلیدواژه ها:

لاکتات ، بای پس قلبی- ریوی ، مرگ و میر ، عوارض