بررسی کیفی عملکرد هنرهای جدید در توسعه گردشگری جوامع محلی (مطالعه موردی: جزیره هرمز)

پیوند میان هنر و گردشگری از گذشته های دور شکل گرفته و برقرار شده است. به واسطه مجموعه ای از عوامل مختلف، رفته رفته هنر و گردشگری با هم ترکیب و ادبیات جدیدی در این زمینه پدیدار شده است. در این میان، هنرهای جدید به دلیل ماهیت مکان ویژگی و رسانه محور بودن خود با گردشگری ارتباط نزدیک تری برقرار کرده اند. این پژوهش کیفی با هدف شناسایی عملکرد هنرهای جدید در توسعه گردشگری جوامع محلی (جزیره هرمز) برای ارائه نظریه نهایی خود از نظریه بنیادی نسخه سیستماتیک استفاده کرده است. برای نیل به این هدف، پرسش اصلی پژوهش این است که هنرهای جدید در توسعه گردشگری جوامع محلی با مطالعه موردی جزیره هرمز چه عملکردی داشتند؟ اطلاعات لازم ازطریق مراجعه به منابع کتابخانه ای، اسناد معتبر، مشاهدات میدانی و ثبت جزئیات، مصاحبه با افراد جامعه هدف، توزیع پرسش نامه، رجوع به مستندات و تحلیل آن ها انجام شد. داده ها بر اساس کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها شامل ۳۴ مقوله سطح یک، ۱۰ مقوله سطح دو و ۵ خوشه اصلی هستند که پدیده مرکزی را در بر گرفته اند. درنهایت، مدل مفهومی برای توضیح روابط میان مقولات ترسیم شد و در قالب مدلی پارادایمی متشکل از ۵ بعد موجبات علی، زمینه ها، عوامل مداخله کننده و تعدیل کننده، راهبردها، کنش ها - کنش متقابل و درنهایت نتایج و پیامدها ارائه شد. نتایج مشخص کرد که گردشگری شدن جزیره هرمز مرهون رویدادهای هنر جدید است که به شرایط علی، عوامل زمینه ای و عوامل مداخله کننده وابسته است. این عوامل موجب کنش هایی شده اند که درنهایت به توسعه گردشگری در این جزیره ختم شده اند. مطالعه و تحلیل پیامدهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی توسعه گردشگری در جزیره هرمز و نیز رابطه توسعه گردشگری و توسعه پایدار در این جزیره می تواند موضوع پژوهش های آتی باشد.

کلیدواژه ها:

توسعه گردشگری ، جزیره هرمز ، هنرهای جدید ، هنر جوامع محلی ، هنر و گردشگری