عوامل بازدارنده توسعه طبیعت گردی در آبشار آب سفید الیگودرز

توسعه طبیعت گردی صرفا به دلیل وجود زیبایی و جذابیت مناطق اکوتوریستی رخ نخواهد داد. این امر پس از قابلیت طبیعی هر منطقه، نیازمند پیدایش و وجود عوامل گوناگونی مانند زیرساخت های رفاهی، راه دسترسی، امنیت گردشگران، بازاریابی و تبلیغات و مواردی از این قبیل است؛ به طوری که ممکن است نبود یا حتی کمبود برخی از این موارد به منزله عوامل بازدارنده توسعه طبیعت گردی در هر منطقه اکوتوریستی به شمار آید. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل بازدارنده توسعه طبیعت گردی در آبشار آب سفید الیگودرز انجام شد. برای شناسایی عوامل بازدارنده، بیست مصاحبه نیمه ساختاریافته با صاحب نظران استانی انجام شد. تحلیل داده های گردآوری شده از مصاحبه ها، به شناسایی ۳۴ مفهوم، در قالب ۶ دسته کلان موانع منجر شد. سپس از روش دلفی فازی دومرحله ای برای دستیابی به توافق گروهی بین صاحب نظران و رتبه بندی عوامل بازدارنده استفاده شد. طبق نتایج، عوامل بازدارنده توسعه طبیعت گردی در آبشار آب سفید الیگودرز به ترتیب عبارت بودند از: موانع فرهنگی و اجتماعی با میانگین ۸۲۹/۰، معرفی ضعیف منطقه با میانگین کل فازیزدایی ۸۱۱/۰، موانع سرمایه گذاری و برنامه ریزی مالی با میانگین کل فازی زدایی ۸۰۳/۰، موانع زیربنایی و زیرساختی با میانگین کل فازی زدایی ۷۷۹/۰، موانع امنیتی با میانگین کل فازی زدایی ۷۶۷/۰ و مشکلات دسترسی و اطلاعاتی با میانگین کل فازی زدایی ۶۴۸/۰. ازاین رو پیشنهاد کلی این تحقیق، برنامه ریزی دقیق، جذب حمایت های مالی و تلاش سازمان های تصمیم گیرنده مدیریت طبیعت گردی شهرستان الیگودرز و استان لرستان برای رفع و کاهش موانع یادشده ازطریق پیشنهادهای اجرایی ارائه شده در این پژوهش است.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، گردشگری پایدار ، روش دلفی فازی ، استان لرستان