طراحی مدل رابطه مسئولیت اجتماعی مقصد و قصد بازدید مجدد در استان گیلان با روش پژوهش ترکیبی

سودآوری مقاصد گردشگری به سبب بهره مندی از توریستهای وفاداری که باز میگردند باعث شده که گردشگری به منزله یکی از بخشهای پیشرو در اقتصاد جهانی شناخته شود که به شدت به منابع طبیعی و فرهنگی وابسته است و باید به صورت مسئولانه از آن ها بهره برداری شود. هدف پژوهش حاضر، کشف ابعاد مسئولیت اجتماعی مقاصد گردشگری استان گیلان از دیدگاه گردشگران و بررسی تاثیر آن ها در قصد بازدید مجدد و تاثیر اعتماد به مقصد و رضایت گردشگر درحکم میانجی و شهرت مقصد به منزله تعدیلگر در این رابطه است. پژوهش حاضر از نظر روش، از نوع ترکیبی متوالی اکتشافی است. در ابتدا و در مرحله کیفی تحقیق، با روش پژوهش داده بنیاد کلاسیک و از طریق مصاحبه عمیق با دوازده نفر از گردشگران و کدگذاری با نرم افزار مکس.کیو.دی.ای ابعاد مسئولیت اجتماعی مقصد شامل ابعاد اقتصادی، زیست محیطی، فرهنگی، قانونی و اخلاقی به دست آمد. سپس به همراه مدل مفهومی، که با مطالعه ادبیات داخلی و خارجی طراحی شد، از طریق پرسش نامه و با روش نمونهگیری غیراحتمالی در دسترس و گلوله برفی و به کمک ۲۳۶ گردشگر داخلی و با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری به روش پی.ال.اس و با استفاده از نرم افزار اس.پی.اس.اس آزمون شدند. یافتهها نشان میدهد مسئولیت اجتماعی مقصد در قصد بازدید مجدد تاثیر مستقیم و معنیدار ندارد؛ اما این رابطه به صورت غیرمستقیم از طریق اعتماد به مقصد و رضایت گردشگر تایید شد. شهرت نیز در رابطه بین ابعاد زیستمحیطی، فرهنگی، قانونی با اعتماد به مقصد و همچنین بعد اخلاقی با رضایت گردشگر نقش تعدیلگر دارد.

کلیدواژه ها:

اعتماد به مقصد ، رضایت گردشگر ، شهرت مقصد ، قصد بازدید مجدد ، مسئولیت اجتماعی مقصد