توجه مدیریت شهری به کمیت و کیفیت آسیب پذیری شهرها در طراحی سازهای ساختمان

ساختمان آسیب پذیر دربرابر زلزله به ساختمانی اطلاق می شود که از نظر طراحی و ساخت دارای اشکالات فنی و اصولی بوده است به طوری که وجود این نقاط ضعف باعث کاهش مقاومت ساختمان در برابر زلزله و بارهای وارده می گردد. با توجه به رشد جمعیت و افزایش شهرنشینی، وقوع حوادث طبیعی مثل زلزله می تواند خسارات و تلفات سنگینی را ایجاد نموده و توسعه شهر ها و کشورها را دچار وقفه نماید. ضرورت کاهش آسیب پذیری شهرها در برابر این پدیده، به عنوان یکی از اهداف اصلی برنامه ریزی کالبدی، برنامه ریزی شهری و طراحی شهری محسوب می گردد. زمین لرزه ها که منادی قوی ویرانی هستند، سایه­ای طولانی بر فضاهای شهری می افکند. فراتر از تهدید فوری فروریختن ساختمان و تلفات انسانی، تاثیر آنها اغلب در بافت پیچیده زندگی شهری موج می زند، زیرساخت های حیاتی را مختل می کند و مانع از بازیابی پس از فاجعه می شود. در این سناریوی خطرناک، اطمینان از انعطاف پذیری ساختمان های مهم و حیاتی در درجه اول اهمیت قرار می گیرد. یکی از گام های اساسی در کاهش خطر زلزله، تعیین میزان آسیب پذیری ساختمان های موجود و شناخت نقاط ضعف آنها در برابر زلزله می باشد. ساختمان هایی نظیر مدارس، مراکز فرهنگی، ساختمان های اداری شهرداری و مراکز خدمات رسانی شهری، در زمان بحران نقش حیاتی در مدیریت شرایط اضطراری ایفا می کنند. از این رو، ارزیابی آسیب پذیری لرزه ای این ساختمان ها و تعیین اولویت مقاوم سازی آنها، یکی از مهم ترین وظایف مدیریت شهری به شمار می رود.