مدیریت پایدار پسماندهای حاصل از حفاری با رویکرد بازیابی و کاهش آلودگی خاک های شهری

حفاری های شهری علیرغم نقشی کلیدی در توسعه و نگهداری زیرساخت ها، سالانه حجم انبوهی از پسماندهای خاکی و نخاله های ساختمانی را تولید می کنند که در رویه فعلی، اغلب بدون فرآوری، به مراکز دفن حاشیه ای منتقل شده و زمین های کشاورزی و منابع آب زیرزمینی را در معرض آلودگی شدید فلزات سنگین و ترکیبات آلی قرار می دهند. این پژوهش با هدف تدوین یک الگوی عملیاتی برای مدیریت پایدار این پسماندها در بافت شهری انجام شده است. در این تحقیق، با نمونه برداری از گمانه های حفاری در نقاط مختلف شهر و انجام آزمایش های ژئوتکنیک و شیمیایی، نوع و غلظت آلاینده های شاخص شناسایی شد. رویکرد اصلی مقاله بر تلفیق دو راهبرد استوار است: نخست، بازیابی فیزیکی و شیمیایی خاک های دست خورده جهت استفاده مجدد در پروژه های زیرسازی و لایه ریزی معابر، و دوم، کاهش خطرآفرینی آلاینده ها از طریق پایدارسازی با استفاده از مواد جاذب و افزودنی های سازگار با محیط زیست. یافته ها نشان می دهد که پیاده سازی این الگو علاوه بر کاهش حدود ۶۵ درصدی حجم پسماندهای دفن شده، هزینه های حمل ونقل و دفن را به طور محسوسی کاهش داده و کیفیت خاک بازیافتی را به حد استاندارد برای استفاده در فضای سبز شهری می رساند. این پژوهش بر ضرورت اصلاح آیین نامه های جاری مدیریت پسماند و تدوین دستورالعمل های اجرایی ویژه برای کارشناسان حوزه حفاری در شهرداری ها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت پسماند شهری ، حفاری ، بازیابی خاک ، آلودگی خاک ، اقتصاد چرخشی