بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی برند محور بر ارزش ویژه برند مبتنی بر مشتری با روش مدل سازی خطی سلسله مراتبی (HLM) (مورد مطالعه: هتل های شیراز)

مدیریت منابع انسانی می تواند نقش مهمی در موفقیت برندسازی سازمان ایفا کند، اما کمتر به آن پرداخته شده است. این پژوهش با هدف تعیین تاثیر مدیریت منابع انسانی برند محور بر ارزش ویژه برند مبتنی بر مشتری با نقش میانجی تناسب فرد-برند و رفتار شهروندی برند انجام شد، که از نظر روش توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری را کارکنان و مشتریان ۲۰ هتل سه، چهار و پنج ستاره شیراز تشکیل دادند، که بر اساس حجم نمونه محاسبه شده با استفاده از فرمول کوکران، ۱۴۲ سرپرست و مدیر، ۳۴۶ کارمند و ۳۸۴ مشتری از طریق روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها، از پرسشنامه های استاندارد استفاده شد، که به ترتیب ضریب آلفای کرونباخ و پایایی مرکب مدیریت منابع انسانی برند محور(۷۵/۰، ۸۵/۰)، تناسب فرد-برند(۷۹/۰، ۸۸/۰)، رفتارشهروندی برند(۷۳/۰، ۸۴/۰)، و ارزش ویژه برند مبتنی بر مشتری(۷۴/۰، ۸۶/۰) حاصل گردید. آزمون یک عاملی هارمن نیز نشان داد، تهدید واریانس روش مشترک متوجه روایی سنجه نمی گردد. آزمون فرضیه ها از طریق مدل سازی خطی سلسله مراتبی (HLM) انجام شد. نتایج نشان داد، مدیریت منابع انسانی برند محور بر تناسب فرد-برند و رفتار شهروندی برند تاثیر مثبت دارد. در سطح فردی تناسب فرد-برند بر رفتار شهروندی برند تاثیر مثبت دارد. همچنین رفتار شهروندی برند سطح سازمانی در رابطه بین مدیریت منابع انسانی برند محور و ارزش ویژه برند نقش میانجی ایفا می کند. بنابراین مسئولین هتل ها بایستی در انتخاب، آموزش، توسعه، ارزیابی و پاداش دهی کارکنان، به برند و ارزش های آن توجه ویژه داشته باشند.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی برند محور ، تناسب فرد-برند ، رفتار شهروندی برند ، ارزش ویژه برند مبتنی بر مشتری ، مدل سازی خطی سلسله مراتبی