واکاوی نظری رابطه هوش اجتماعی و رضایت شغلی از منظر روانشناسی مثبت نگر:یک مطالعه مروری

هدف این پژوهش، بررسی لایه های پنهان رابطه میان هوش اجتماعی و رضایت شغلی در چارچوب پارادایم روانشناسی مثبت نگر است. در حالی که دیدگاه های کلاسیک مدیریت، رضایت شغلی را تابعی از متغیرهای بیرونی (حقوق، محیط فیزیکی، ساعات کار) می دانند، روانشناسی مثبت نگر بر «منابع درونی» و «توانمندی های روانشناختی» تاکید دارد. در این راستا، هوش اجتماعی به عنوان یک متغیر کلیدی در سازمان، نه تنها ابزاری برای کاهش تنش، بلکه کاتالیزوری برای دستیابی به «بهزیستی عمیق» معرفی می شود. این مطالعه مروری با تحلیل مفاهیمی چون مدل PERMA، حالت جریان (Flow) و سرمایه روانشناختی، تبیین می کند که چگونه هوش اجتماعی از طریق ارتقای کیفیت روابط انسانی، منجر به خلق معنا و در نهایت رضایت شغلی پایدار می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش اجتماعی ، رضایت شغلی ، روانشناسی مثبت نگر