نقش کیفیت زندگی ،استرس ادراک شده و سبک های دلبستگی در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب فراگیر دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش کیفیت زندگی، استرس ادراک شده و سبک های دلبستگی در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب فراگیر دانشجویان دانشگاه زنجان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه زنجان در سال جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به چهار پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL-BREF)، مقیاس استرس ادراک شده (PSS-۱۴)، پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسالان (RAAS) و پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (GAD-۷) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین کیفیت زندگی و سبک دلبستگی ایمن با اضطراب فراگیر رابطه منفی و معنادار و بین استرس ادراک شده و سبک های دلبستگی ناایمن (اضطرابی و اجتنابی) با اضطراب فراگیر رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که استرس ادراک شده به تنهایی و کیفیت زندگی و سبک دلبستگی ایمن به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال اضطراب فراگیر و کنترل آن هستند. استرس ادراک شده و سبک های دلبستگی ناایمن به عنوان عوامل خطر، و کیفیت زندگی و سبک دلبستگی ایمن به عنوان عوامل محافظتی در برابر اضطراب فراگیر دانشجویان عمل می کنند. کاهش استرس ادراک شده، ارتقای کیفیت زندگی و اصلاح الگوهای دلبستگی ناایمن می تواند به عنوان یک راهبرد مداخله ای موثر در کاهش اضطراب فراگیر دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، استرس ادراک شده ، سبک های دلبستگی ، اختلال اضطراب فراگیر ، دانشجویان ، دانشگاه زنجان ، فضای مجازی