اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر سرمایه روانشناختی در زنان مطلقه

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر سرمایه روان شناختی در زنان مطلقه شهر شیراز انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی زنان مطلقه تحت پوشش مرکز بهزیستی شهر شیراز در سال ۱۴۰۵ تشکیل دادند. از میان آنان، تعداد ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز (۲۰۰۷) بود. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۷۵ دقیقه ای تحت مداخله شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی (کابات-زین، ۲۰۰۳) قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماندند. داده های جمع آوری شده با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ در دو سطح توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. آزمون فرضیه ها در سطح استنباطی، با آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) انجام شد. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر ذهنآگاهی بر افزایش سرمایه روانشناختی در زنان مطلقه در مرحله پس آزمون و پیگیری موثر است.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر ذهنآگاهی ، سرمایه روانشناختی