نقش مهارت های ارتباطی مدیر در بهبود رابطه بین مدرسه و خانواده

هدف از این پژوهش، بررسی نقش مهارت های ارتباطی مدیران مدارس در بهبود و ارتقای کیفیت روابط میان مدرسه و خانواده بود. با توجه به اهمیت نقش مدیر به عنوان پل ارتباطی میان نهادهای آموزشی و اجتماعی، این مطالعه بر این فرض استوار بود که مهارت های نرم مدیران می تواند مستقیما بر میزان مشارکت و اعتماد والدین تاثیر بگذارد. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-همبستگی و با استفاده از پرسشنامه یا از میان ۱۰۰ نفر از مدیران و والدین انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که میان مهارت های ارتباطی مدیران (شامل گوش دادن فعال، همدلی، مدیریت تعارض و شفافیت در اطلاع رسانی) و کیفیت روابط مدرسه و خانواده رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. نتایج حاصل از تحلیل ها نشان داد که مدیرانی که از سبک های ارتباطی مشارکتی استفاده می کنند، به طور معناداری سطح اعتماد و مشارکت والدین را نسبت به مدیران با سبک های سنتی و دستورگرا افزایش می دهند. همچنین، مهارت های غیرکلامی و توانایی مدیریت تعارض، نقش کلیدی در کاهش تنش ها و سوءتفاهم های میان خانه و مدرسه ایفا می کنند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود که در فرآیندهای گزینش و ارتقای شغلی مدیران، علاوه بر توانمندی های اداری، به مهارت های ارتباطی و هوش اجتماعی آنان توجه ویژه شود و برنامه های آموزشی مستمر در حوزه مدیریت ارتباطات برای آنان تدوین گردد.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، مدیران مدارس ، رابطه مدرسه و خانواده ، مشارکت والدین ، مدیریت آموزشی ، مدیریت تعارض.