تحلیل قابلیت پیش بینی جبران خسارت و ریسک ادراک شده سرمایه گذاران خارجی در کسب وکارهای دیجیتال: مطالعه تطبیقی ایران و لبنان

گسترش کسب وکارهای دیجیتال و افزایش سرمایه گذاری خارجی در فعالیت های مبتنی بر فناوری، تصمیم سرمایه گذاران را بیش از گذشته با مسئله عدم قطعیت و ارزیابی ریسک حقوقی مواجه ساخته است. در این میان، آنچه بر تصمیم سرمایه گذار اثر می گذارد، تنها احتمال وقوع زیان نیست، بلکه ارزیابی ذهنی وی از امکان اثبات، پیش بینی و جبران آن نیز اهمیت دارد. از این منظر، قابلیت پیش بینی جبران خسارت می تواند یکی از عوامل موثر بر شکل گیری ریسک ادراک شده در تصمیم سرمایه گذاری باشد.پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی و تطبیقی، تاثیر قابلیت پیش بینی جبران خسارت بر ریسک ادراک شده سرمایه گذاران خارجی در کسب وکارهای دیجیتال را با مطالعه نظام های حقوقی سرمایه گذاری خارجی ایران و لبنان با تاکید بر موافقتنامه فی مابین بررسی می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هرچه مبنای مسئولیت دولت، معیارهای احراز زیان، رابطه سببیت و روش تعیین خسارت برای سرمایه گذار روشن تر و قابل پیش بینی تر باشد، عدم قطعیت ذهنی و ریسک ادراک شده کاهش می یابد. این نتیجه با ادبیات روان شناسی تصمیم گیری درباره نقش ادراک ریسک در رفتار اقتصادی و سرمایه گذاری هم خوان است.مطالعه تطبیقی نظام های حقوقی سرمایه گذاری خارجی دنیا و تحلیلی که در این تحقیق بر روی محیط حقوقی ایران و لبنان و موافقتنامه فی مابین اشان نشان می دهد که در کسب وکارهای دیجیتال، به دلیل وابستگی سرمایه گذاری به دارایی های نامشهود، فناوری و جریان های اقتصادی فرامرزی، پیش بینی پذیری جبران خسارت اهمیت بیشتری می یابد. بنابراین، جبران خسارت را نمی توان صرفا سازوکاری پسینی برای ترمیم زیان دانست؛ بلکه قابلیت پیش بینی آن، پیش از وقوع اختلاف نیز در ارزیابی ذهنی سرمایه گذار از ریسک، اعتماد به محیط حقوقی و تصمیم وی برای ورود یا استمرار سرمایه گذاری موثر است.

کلیدواژه ها:

سرمایه گذاری خارجی ، جبران خسارت ، ریسک ادراک شده ، اعتماد سرمایه گذار ، مسولیت دولت ، کسب وکارهای دیجیتال ، ایران ، لبنان.