بررسی اثر محیط های یادگیری هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی بر توسعه مهارت های شناختی و فراشناختی دانش آموزان

با توجه به تحولات شتابان فناوری و ضرورت بازنگری در روش های سنتی آموزش، این مطالعه تلاش کرد تا نقش ابزارهای هوشمند تعاملی را در شخصی سازی یادگیری و تقویت توانمندی های ذهنی فراگیران مورد تحلیل قرار دهد. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بود که در محیط های آموزشی مجهز به سیستم های انطباقی و هوشمند مشغول به تحصیل بودند و متغیرهای شناختی و فراشناختی آنان مورد سنجش قرار گرفت. استفاده منظم و هدفمند از پلتفرم های یادگیری هوشمند تاثیر معناداری بر ارتقای مهارت های شناختی دانش آموزان نظیر حافظه کاری، توجه پایدار و توانایی حل مسئله دارد. این سیستم ها با ارائه بازخوردهای پویا و تنظیم سطح دشواری تکالیف بر اساس عملکرد لحظه ای یادگیرنده، فرآیند درک مفاهیم پیچیده را تسهیل کرده و انگیزه تحصیلی آنان را بهبود می بخشند. علاوه بر این، کاهش خستگی تحصیلی و افزایش اشتیاق به یادگیری از دیگر پیامدهای مثبت بکارگیری این فناوری های نوین در فرآیند آموزش بود.. تحلیل های رفتاری ارائه شده توسط سیستم های هوش مصنوعی به فراگیران کمک کرد تا نظارت دقیق تری بر فرآیند یادگیری خود داشته باشند و در صورت نیاز راهبردهای شناختی خود را اصلاح کنند. این امر در بلندمدت منجر به تقویت خودآگاهی آموزشی و تربیت یادگیرندگانی مستقل و خودراهبر می شود که توانایی مدیریت یادگیری خویش را در مواجهه با چالش های مختلف تحصیلی دارند. معلمان به عنوان تسهیل گران روانشناختی در کلاس های درس هوشمند تاکید می کند. یکپارچه سازی موفق فناوری های نوین در مدارس مستلزم ارتقای صلاحیت های حرفه ای مربیان در حوزه علوم شناختی و تحلیل داده های رفتاری دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری هوشمند ، هوش مصنوعی ، مهارت شناختی ، فراشناختی ، دانش آموزان