واکاوی نقش «مدیریت مبتنی بر کرامت» در کاهش استرس شغلی و ارتقای ایمنی و بهداشت روانی محیط کار

در سال های اخیر، توجه به عوامل روانی-اجتماعی محیط کار در کنار مولفه های سنتی بهره وری، به یکی از محورهای مهم مدیریت سازمانی تبدیل شده است. در این میان، «مدیریت مبتنی بر کرامت» به عنوان رویکردی انسان محور، بر احترام به شان کارکنان، عدالت، شنیده شدن صداهای آنان، مشارکت جویی و رفتارهای حمایتی تاکید دارد. مقاله حاضر با هدف واکاوی نقش مدیریت مبتنی بر کرامت در کاهش استرس شغلی و ارتقای ایمنی و بهداشت روانی محیط کار تدوین شده است. بر اساس این دیدگاه، هنگامی که کارکنان در محیطی مبتنی بر احترام متقابل، اعتماد، انصاف و حمایت سازمانی فعالیت می کنند، سطح تعارض های بین فردی، فشار روانی و احساس ناامنی شغلی کاهش یافته و در مقابل، رضایت شغلی، تاب آوری روانی، احساس تعلق و تعهد سازمانی افزایش می یابد. همچنین مدیریت مبتنی بر کرامت می تواند با تقویت ارتباطات سالم، پیشگیری از رفتارهای تنش زا و کاهش فرسودگی شغلی، زمینه را برای ارتقای سلامت روان کارکنان و بهبود شاخص های ایمنی روانی فراهم سازد. در نهایت، این رویکرد نه تنها به بهبود کیفیت زندگی کاری منجر می شود، بلکه با کاهش غیبت، خطاهای انسانی و تعارضات سازمانی، عملکرد کلی سازمان را نیز ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت مبتنی بر کرامت ، استرس شغلی ، ایمنی روانی ، بهداشت روانی ، سلامت سازمانی ، کیفیت زندگی کاری ، تعهد سازمانی ، رضایت شغلی