بررسی نقش حمایت اجتماعی و مدیریت مهرورزانه در کاهش خطاهای انسانی و حوادث شغلی در مراکز آموزشی

هدف: هدف این پژوهش، تبیین و بررسی نقش حمایت اجتماعی و مدیریت مهرورزانه به عنوان رویکردهای جایگزین برای تنبیه و پاداش سنتی، در کاهش خطاهای انسانی و پیشگیری از حوادث شغلی در مراکز آموزشی است.روش شناسی: این مطالعه با بهره گیری از رویکرد توصیفی-تحلیلی و مروری بر ادبیات پژوهش، به بررسی همبستگی میان متغیرهای محیط کاری حمایت گر و سبک های رهبری مبتنی بر کرامت انسانی با نرخ خطاهای شغلی در میان معلمان و کادر آموزشی پرداخته است.یافته ها: یافته ها نشان می دهد که مدیریت مهرورزانه، با کاهش اضطراب عملکردی و افزایش احساس امنیت روانی، ظرفیت شناختی کارکنان را برای توجه و دقت ارتقا می دهد. همچنین، حمایت اجتماعی از سوی مدیران و همکاران، به عنوان یک عامل تعدیل کننده، مانع از فرسودگی شغلی شده و با ایجاد محیطی مبتنی بر اعتماد، خطاهای ناشی از خستگی یا فشار روانی را به طور معناداری کاهش می دهد. نتایج حاکی از آن است که در مراکز آموزشی با فضای تعاملی مبتنی بر عشق و کرامت، آمار حوادث شغلی و خطاهای اجرایی در مقایسه با سیستم های مبتنی بر نظارت خشک و تنبیهی، به مراتب پایین تر است.نتیجه گیری: مدیریت مهرورزانه نه تنها یک رویکرد اخلاقی، بلکه یک استراتژی عملیاتی برای ارتقای سلامت روان سازمانی و تضمین ایمنی در محیط های آموزشی است. پیشنهاد می شود مراکز آموزشی با گذار از پارادایم های مبتنی بر کنترل، به سمت فرهنگ سازمانی حمایتگر حرکت کنند تا پایداری و کیفیت خدمات آموزشی تضمین گردد.