نقش معلم در تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی و تبیین نقش معلمان در ارتقای عزت نفس دانش آموزان با تمرکز بر متغیرهای حمایت عاطفی، بازخورد سازنده و سبک مدیریت کلاس بود. این مطالعه با رویکردی کمی و با استفاده از روش پیمایشی انجام شد تا میزان تاثیرگذاری رفتارهای معلمان بر خودپنداره دانش آموزان مورد سنجش قرار گیرد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد عزت نفس و رفتارهای معلم بود که میان جامعه آماری مشخصی از دانش آموزان توزیع گردید. فرضیات پژوهش بر پایه این اصل استوار بود که سبک های تعاملی مثبت معلم، پیش بین های معناداری برای افزایش سطح عزت نفس در محیط آموزشی محسوب می شوند. از نظر روش شناسی، تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب در نرم افزار SPSS انجام شد تا شدت و جهت روابط میان متغیرهای مستقل و وابسته به دقت مشخص گردد.یافته های حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بین رفتارهای حمایتی معلم و افزایش عزت نفس دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج به دست آمده تایید کرد که مدیریت دموکراتیک کلاس و ارائه بازخوردهای سازنده، بیشترین سهم را در بهبود خودپنداره دانش آموزان ایفا می کنند. بر اساس این یافته ها، نقش معلم در محیط کلاس فراتر از آموزش مفاهیم درسی، به عنوان یک تسهیل گر روانی و عامل اصلی در شکل گیری هویت مثبت دانش آموز شناخته شد. این پژوهش پیشنهاد می کند که برنامه های آموزشی و دوره های ارتقای مهارت های شغلی معلمان باید بر جنبه های روان شناختی و مهارت های ارتباطی تاکید ویژه ای داشته باشند. در نهایت، نتایج این تحقیق می تواند مبنایی برای تدوین سیاست های آموزشی جهت بهبود سلامت روان دانش آموزان و ایجاد محیط های آموزشی امن و حمایت گر فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

معلم ، عزت نفس ، حمایت عاطفی ، بازخورد سازنده ، مدیریت کلاس ، خودپنداره ، روان شناسی تربیتی.