عوامل اثرگذار بر رفتار مدنی سازمانی و نقش الگوگیری در تقویت رفتار مدنی کارکنان

رفتار مدنی سازمانی به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های بهبود عملکرد، کیفیت روابط کاری و کارآمدی سازمان ها شناخته می شود. این پژوهش با رویکردی تحلیلی و ترویجی به بررسی مجموعه ای از عوامل فردی، سازمانی و مدیریتی می پردازد که در شکل گیری و تقویت رفتار شهروندی سازمانی نقش آفرین هستند. در بخش عوامل فردی، ویژگی های شخصیتی، تعهد سازمانی و هویت حرفه ای کارکنان به عنوان پایه های انگیزشی رفتارهای فراتر از وظیفه معرفی می شوند. در سطح سازمانی، عدالت سازمانی، فرهنگ حاکم بر محیط کار، سرمایه اجتماعی و میزان حمایت ادراک شده از سوی سازمان از مهم ترین زمینه های ساختاری تقویت رفتار مدنی سازمانی محسوب می گردند. در بعد مدیریتی، سبک رهبری تحول آفرین و رفتارهای اخلاقی و حمایتی مدیران نقش تعیین کننده ای در ایجاد الگوهای مثبت دارد. یافته های مرور ادبیات نشان می دهد که الگوگیری از مدیران و همکاران حلقه اتصال این عوامل است؛ به گونه ای که کارکنان از طریق مشاهده، تقلید و درونی سازی رفتارهای مطلوب، الگوهای شهروندی را در عمل بازتولید می کنند. در نتیجه، مدل پیشنهادی پژوهش نشان می دهد که تعامل پویا میان ویژگی های فردی، شرایط سازمانی و رفتارهای مدیریتی، در چارچوب الگوگیری اجتماعی، زمینه ساز تقویت رفتار شهروندی سازمانی و ارتقای کیفیت عملکرد جمعی می شود.

کلیدواژه ها:

رفتار ، رفتار مدنی سازمان ، الگوگیری ، رفتار شهروندی سازمانی