تاثیر تسهیم دانش بر نوآوری فردی و توسعه سازمانی

در دنیای رقابتی امروز و با وجود تغییرات گسترده در محیط سازمانی و ضرورت سازگاری سازمان ها با این تحولات، دانش به منبع استراتژیک بسیاری از سازمان ها تبدیل شده است. بنابراین سازمان هایی در جهان پیچیده و متحول قرن حاضر موفق خواهند بود که بتوانند فرایند یادگیری، کسب، حفظ و توسعه دانش را با موفقیت پیاده سازی کنند. مدیریت دانش راهبرد آگاهانه ای برای در دسترس قرار دادن دانش صحیح برای افراد صحیح در زمان صحیح، به منظور کمک به افراد، برای انجام وظایف خویش و بهبود عملکرد سازمانی است. در واقع، هدف آن دستیابی به دانش سازمانی ذخیره شده در درون سازمان است تا از این طریق به توسعه خدمات اثربخش و ایجاد نوآوری ها و در نهایت ایجاد و حفظ مزیت رقابتی و شایستگی سازمان منجر شود. هدف این مقاله تشریح دقیق مفهوم تسهیم دانش، اهمیت و کاربرد آن بر نوآوری و توسعه و تحول سازمان ها است. یکی از اهداف اصلی هر سازمان، دستیابی به توسعه آن سازمان است. برای رسیدن به این هدف، راهی جز توسل به نوعی دیدگاه سیستمی، بومی و کاربردی وجود ندارد. موفقیت های چشمگیر دهه اخیر سازمان هایی با حداقل امکانات از یک طرف و شکست سازمان هایی با بهترین توانایی های مادی، از طرف دیگر، بیانگر نقش قابل توجه عوامل غیرمادی در موفقیت آنها بوده است که در این میان، دانش و مدیریت دانش به عنوان عامل موثر در توسعه سازمانی تلقی می شود.

کلیدواژه ها:

دانش ، تسهیم دانش ، نوآوری فردی ، توسعه سازمانی