تحلیل نقش حسابداری اجتماعی و زیست محیطی در تحقق توسعه پایدار شرکت ها با تاکید بر چارچوب های گزارشگری GRI و IFRS S۱/S۲

در دهه های اخیر، افزایش توجه ذی نفعان به پیامدهای اجتماعی و زیست محیطی فعالیت های اقتصادی، موجب گسترش دامنه حسابداری و گزارشگری شرکتی فراتر از اطلاعات صرفا مالی شده است. در این میان، حسابداری اجتماعی و زیست محیطی به عنوان ابزاری مهم برای افزایش شفافیت، پاسخگویی و حمایت از تحقق توسعه پایدار شرکت ها مطرح شده است. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل نقش حسابداری اجتماعی و زیست محیطی در تحقق توسعه پایدار شرکت ها با تاکید بر چارچوب گزارشگری پایداری GRI و استانداردهای IFRS S۱ و IFRS S۲ است. پژوهش حاضر از نظر ماهیت، توصیفی–تحلیلی و از نظر روش، مروری است که با استفاده از مطالعه کتابخانه ای و بررسی مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی و اسناد منتشرشده توسط نهادهای بین المللی استانداردگذاری انجام شده است. در این پژوهش، ابتدا چارچوب گزارشگری GRI به عنوان رویکردی اثر-محور در افشای پیامدهای اجتماعی و زیست محیطی فعالیت های سازمان تحلیل شده و سپس استانداردهای IFRS S۱ و IFRS S۲ به عنوان رویکردی مالی محور در افشای ریسک ها و فرصت های مرتبط با پایداری مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که چارچوب GRI نقش موثری در تقویت پاسخگویی اجتماعی و مشروعیت سازمانی ایفا می کند، در حالی که استانداردهای IFRS S۱ و IFRS S۲ پایداری را در فرآیند تصمیم گیری اقتصادی سرمایه گذاران و ارزیابی ارزش بنگاه ادغام می نمایند. در این راستا، پژوهش حاضر با ارائه یک مدل مفهومی تلفیقی، نشان می دهد که هم نشینی رویکردهای اثر-محور و مالی محور گزارشگری پایداری می تواند از تقلیل مفهوم توسعه پایدار به یک متغیر صرفا اقتصادی جلوگیری کرده و زمینه تحقق توسعه پایدار و ارزش آفرینی بلندمدت شرکت ها را فراهم آورد. نوآوری اصلی این پژوهش، ارائه مدلی مفهومی است که پیوندی نظام مند میان افشاهای اثر-محور GRI و افشاهای مالی محور IFRS S۱/S۲ در راستای تحقق توسعه پایدار شرکت ها برقرار می کند.

کلیدواژه ها:

حسابداری اجتماعی ، حسابداری زیست محیطی ، گزارشگری پایداری ، توسعه پایدار ، GRI ، IFRS S۱/S۲