نقش مدیریت زنجیره تامین هزینه های تولید و بهینه سازی فرآیندها در رقابت پذیری صنایع

رقابت پذیری صنایع تولیدی در شرایط کنونی اقتصاد جهانی بیش از هر زمان دیگری به کارآمدی مدیریت زنجیره تامین وابسته شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش سه مولفه کلیدی مدیریت زنجیره تامین، هزینه های تولید و بهینه سازی فرآیندها در ارتقای رقابت پذیری واحدهای صنعتی طراحی و اجرا شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و بر اساس ماهیت توصیفی همبستگی است که در افق زمانی مقطعی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش را مدیران و کارشناسان فعال در حوزه مدیریت زنجیره تامین مستقر در شهرک های صنعتی استان تهران (عباس آباد، شمس آباد و خاوران) تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای و بر اساس فرمول کوکران ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با بهره گیری از پرسشنامه های استاندارد گردآوری و با روش مدل سازی معادلات ساختاری و رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش ضمن تایید نرمال بودن توزیع داده ها و برازش مطلوب مدل (SRM) نشان داد که هر سه متغیر مستقل تاثیر مثبت و معناداری بر رقابت پذیری صنایع دارند. بر اساس یافته ها بهینه سازی فرآیندها با ضریب مسیر (۰.۶۸۳۳۵) بیشترین اثر را بر رقابت پذیری اعمال می کند؛ پس از آن هزینه های تولید با ضریب (۰.۱۶۱۷۹) و مدیریت زنجیره تامین با ضریب (۰.۱۲۶۲۰) در رتبه های بعدی قرار گرفتند. مقدار R۲ معادل ۰.۳۶۱ نشان داد که متغیرهای پیش بین در مجموع قادر به تبیین ۳۶.۱ درصد از واریانس رقابت پذیری صنایع هستند. یافته های این پژوهش ضمن تاکید بر ضرورت نگاه یکپارچه به عوامل موثر بر رقابت پذیری برای مدیران صنایع در تدوین راهبردهای بهبود مستمر و تخصیص بهینه منابع رهنمودهای عملی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی فرآیندها ، رقابت پذیری ، صنایع ، هزینه های تولید ، مدیریت زنجیره تامین ، مدل سازی معادلات ساختاری