مطالعه و شناخت اثرات فرهنگ سازمانی بر رضایت شغلی رویکرد موردکاوی

رضایت شغلی به مجموعه تمایلات و یا احساسات مثبتی که افراد نسبت به شغل خود دارند اطلاق می شود. رضایت شغلی نیرویی ناملموس اما قدرتمند است که منجر به ایجاد محیط کاری با تعامل و بهره وری بیشتر می شود. کارمندان شادتر به طور طبیعی تمایل بیشتری دارند که کار خود را بهتر و برای مدت طولانی تری نسبت به همکاران ناراضی خود انجام دهند. رضایت شغلی به احساس رضایت و تمایل به انجام کارها در محیط شغلی گفته می شود. زمانی که کارکنان در یک شرکت از شغل خود و وظایف مربوط به آن، فضای کاری، فرهنگ سازمان، فرصت ها و ارتباطات داخلی خشنود باشند، احساس مثبت و نگرش بهتری نسبت به آن شغل دارند و در واقع می توان در مورد رضایت شغلی کارکنان اطمینان داشت. یکی از مزایای رضایت شغلی و احساس وفاداری در کارکنان این است که آنها در مورد محیط کار خود با اطرافیانشان صحبت می کنند. در نتیجه به مرور تصویر مثبت و مطلوبی از سازمان در بازار کار شکل می گیرد که موجب جذب استعدادها و متخصصین ماهر به شرکت می شود. همچنین فرهنگ سازمانی مجموعه ای از ارزش ها، انتظارات و شیوه هایی است که اعضای سازمان را برای هم راستایی در عمل به اهداف سازمان توجیه و آماده می کنند. در واقع فرهنگ الگوی رفتاری استوار و قابل مشاهده در سازمان است. فرهنگ سازمانی را نباید با اهداف یا ماموریت سازمان اشتباه گرفت؛ اما با این حال هم اهداف و هم ماموریت شرکت می توانند به تعریف فرهنگ سازمانی کمک کنند. فرهنگ سازمانی به واسطه رفتارهایی منسجم در هر سازمانی به وجود می آید و اهداف و خط مشی سازمان در تشکیل آن نقشی ندارند. هدف این پژوهش مطالعه و شناخت اثرات فرهنگ سازمانی بر رضایت شغلی به صورت موردکاوی در یکی از شرکت های فعال صنعتی می باشد. بر مبنای مطالعه ادبیات پژوهش تعدادی فرضیه تدوین گردید. با توزیع و جمع آوری پرسشنامه و تحلیل داده های مربوطه فرضیات پژوهش همگی با تایید رسیدند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی ، رضایت شغلی ، موردکاوی