سنجش تفاضلی کارایی صندوق های طلا و نقره در صیانت از ارزش ترازنامه ای: رهیافتی در حسابداری تورمی و تحلیل قدرت خرید در رژیم های تورم ساختاری

گزارشگری مالی مبتنی بر بهای تمام شده تاریخی در اقتصادهای دچار تورم مزمن با ایجاد سودهای موهوم به فرسایش تدریجی سرمایه در گردش میانجامد. پژوهش پیش رو با هدف سنجش تفاضلی کارایی صندوق های قابل معامله (ETF) طلا و نقره در حفظ ارزش ترازنامه ای به تحلیل رفتار این دو دارایی در چارچوب حسابداری تورمی (IAS ۲۹) پرداخته است. مبانی نظری تحقیق بر نظریه پناهگاه امن (Baur & McDermott) و تحلیل معمای طلایی استوار است. یافته ها نشان می دهد طلا به دلیل همبستگی ۰.۹۲ با نرخ ارز و ۰.۸۵ با شاخص قیمت مصرف کننده (CPI)، عملکردی نسبتا پایدار در حفظ قدرت خرید جاری (GPP) دارد. با نرخ تورم ۷۳.۵ درصد در فروردین ۱۴۰۵، بازدهی واقعی طلا به حدود ۲.۵ درصد کاهش یافته است. در مقابل نقره به دلیل ماهیت دوگانه صنعتی-سرمایه ای و تاثیرپذیری از شاخص قیمت تولیدکننده (PPI)، نوسان پذیری بیشتری نشان داده و بتای آن ۱.۲ محاسبه شده است (Hillier et al.). بازدهی واقعی نقره حدود ۱۲.۴ درصد برآورد شده؛ اما انحراف معیار ۲۸ درصدی آن ریسک ترازنامه را به شدت افزایش می دهد. در نهایت پژوهش نتیجه می گیرد که برای واحدهای تجاری با راهبرد صیانت از سرمایه، صندوق طلا به دلیل انطباق ساختاری با پارادایم حسابداری تورمی و نقدشوندگی بالاتر برتری دارد؛ حال آن که نقره صرفا به عنوان ابزاری تهاجمی برای پوشش هزینه های تولید در دوره های رونق صنعتی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

حسابداری تورمی (IAS ۲۹) ، ارزش منصفانه (IFRS ۱۳) ، صندوق های ETF کالایی ، صیانت از ترازنامه ، قدرت خرید جاری ، نرخ تورم