بررسی تاثیر سیاست های سازمانی بر قصد ترک کار با توجه به نقش میانجی بهزیستی روانی و نقش تعدیلی تعادل کار زندگی مورد مطالعه کارکنان مدیریت آموزش و پرورش شهرستان بوشهر

هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر سیاست های سازمانی بر قصد ترک کار با توجه به نقش میانجی بهزیستی روانی و نقش تعدیلی تعادل کار زندگی در کارکنان مدیریت آموزش و پرورش شهرستان بوشهر است. این پژوهش از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی است. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه است. جامعه آماری این پژوهش کارکنان مدیریت آموزش و پرورش شهرستان بوشهر که با استفاده از فرمول کوکران ۱۴۸ نفر به عنوان نمونه با روش نمونه گیری احتمالی ساده انتخاب شدند. بدین صورت که با مراجعه به سازمان از کارکنان به طور تصادفی نمونه گیری به عمل آمده و پرسشنامه در میان آنان توزیع گردید. روایی پرسشنامه از طریق روایی همگرا و پایایی پرسشنامه از طریق آلفای کرونباخ تعیین شد که بالای ۷ بود. آزمون فرضیه های پژوهش با کمک نرم افزار PLS و SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که سیاست های سازمانی بر قصد ترک کار و بهزیستی روانی کارکنان تاثیر معناداری دارد. بهزیستی روانی بر قصد ترک کار کارکنان تاثیر معناداری دارد. آزمون سوبل نشان داد که بهزیستی روانی در رابطه سیاست های سازمانی و قصد ترک کار کارکنان تاثیر معناداری دارد همچنین تعادل کار زندگی بر رابطه سیاست های سازمانی و قصد ترک کار کارکنان تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

سیاست های سازمانی ، قصد ترک کار ، بهزیستی روانی ، تعادل کار-زندگی