مروری بر پژوهش های انجام شده در حوزه نانوسیالات هیبریدی و کاربرد آنها در صنایع مختلف و بهبود ضریب هدایت حرارتی

در جوامع امروزی افزایش بی رویه مصرف انرژی و گرمایش جهانی به شرایط بحرانی آب و هوایی منجر شده است. یکی از راه حل های موثر برای این مشکل توسعه محلول های حرارتی با ماندگاری بالا است. در سال های اخیر به دلیل ویژگی های خاص نانوسیالات از جمله افزایش عملکرد در کاربردهای حرارتی تحقیقات گسترده ای در این حوزه انجام شده است. این پژوهش به بررسی روش های مختلف سنتز نانوسیالات می پردازد و بر ویژگی های نانوسیالات هیبریدی از جمله مورفولوژی متمایز، مساحت سطح بالا، پایداری، ویژگی های نوری، سمیت کم و خواص حرارتی فیزیکی بهبودیافته تاکید می کند. این ویژگی ها نانوسیالات هیبریدی را به گزینه ای مناسب برای افزایش کارایی سیستم های هدایت حرارتی تبدیل کرده است. همچنین، در این مطالعه به بررسی کاربردهای بالقوه نانوسیالات، عوامل موثر بر پایداری آن ها و روش های ارزیابی و بهبود خواص ترموفیزیکی نانوسیالات پرداخته شده است. شواهد نشان می دهد که نانوسیالات هیبریدی نظیر Al۲O۳-TiO۲/آب و Al۲O۳-Cu/آب عملکرد حرارتی و دینامیکی بهتری نسبت به نانوسیالات معمولی دارند و به ترتیب تا ۳۰/۶۵ و ۳۵ افزایش راندمان انتقال حرارت را نشان می دهند. همچنین پیکربندی های MWCNT/آب نیز بهبود قابل توجهی در عملکرد حرارتی ارائه می دهند. با این حال، پژوهش های تحلیلی در این زمینه محدود بوده و به تحقیقات بیشتری برای بهینه سازی ترکیب و شرایط عملیاتی نیاز است. ارزیابی دقیق ویژگی های ترموفیزیکی در شرایط مختلف برای تضمین پایداری و کارایی نانوسیالات هیبریدی در کاربردهای صنعتی ضروری است.

کلیدواژه ها:

نانوسیالات ، نانوذرات ، ضریب هدایت حرارتی ، نانوسیالات هیبریدی ، MWCNT ، خواص ترموفیزیکی ، روش های عددی ، روش های تحلیلی