تحلیل تداخل الکترومغناطیسی بین کابل قدرت و کابل مخابراتی مجاور و ارائه راهکارهای کاهش آن

تداخل الکترومغناطیسی میان کابل های قدرت و کابل های مخابراتی مجاور می تواند موجب انتقال ناخواسته انرژی، کاهش ایزولاسیون و اختلال در عملکرد سامانه های حساس شود. هدف این پژوهش بررسی میزان تزویج الکترومغناطیسی میان یک کابل قدرت و یک کابل مخابراتی مجاور و تحلیل اثر فاصله و شیلدگذاری بر کاهش این تزویج است. برای این منظور ساختار مورد مطالعه در محیط نرم افزار ANSYS HFSS مدل سازی شد و با استفاده از روش آلمانی، محدود میدان های الکترومغناطیسی و پارامتر پراکندگی انتقال S۲۱ به عنوان شاخص ارزیابی تداخل استخراج گردید. در مدل شبیه سازی کابل قدرت به عنوان منبع تداخل و کابل مخابراتی به عنوان مسیر تاثیرپذیر در نظر گرفته شد و رفتار ساختار در حالت های بدون شیلد و دارای شیلد فلزی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش فاصله میان دو کابل مقدار S۲۱ روندی کاهشی پیدا کرده و منفی تر می شود که بیانگر کاهش تدریجی تزویج الکترومغناطیسی و بهبود ایزولاسیون است. با این حال اثر افزایش فاصله محدود بوده و در مقایسه با آن استفاده از شیلد فلزی کاهش بسیار موثرتری در تداخل ایجاد کرده است به گونه ای که در شرایط مرجع بهبود ایزولاسیون در حدود ۲۹ دسی بل مشاهده شد. همچنین نتایج نشان داد که پس از شیلدگذاری، حساسیت پاسخ سیستم نسبت به تغییر فاصله کاهش می یابد. بر این اساس شیلدگذاری در کاربردهای دارای محدودیت فضا یا حساسیت عملکردی، بالاتر راهکار موثرتری برای کنترل تداخل الکترومغناطیسی میان کابل های مجاور به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

تداخل الکترومغناطیسی ، کابل قدرت ، کابل مخابراتی ، شیلدگذاری