ارزیابی عملکرد سازهای لایه های انعطاف پذیر حاوی تراشه آسفالتی با رویکرد مدلسازی عددی غیرخطی چندلایه

استفاده از مصالح اساس ترکیبی حاوی تراشه آسفالتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در بهبود عملکرد سازه ای روسازی های انعطاف پذیر و افزایش پایداری زیست محیطی در سال های اخیر مورد توجه گسترده قرار گرفته است. با توجه به ماهیت وابسته به تنش و کرنش این مصالح، تحلیل دقیق رفتار آنها نیازمند مدل سازی عددی پیشرفته و در نظر گرفتن رفتار غیر خطی لایه ها در ساختار چندلایه روسازی است. در این پژوهش عملکرد سازه ای لایه های انعطاف پذیر حاوی تراشه آسفالتی با استفاده از مدل سازی عددی غیر خطی چندلایه مورد ارزیابی قرار گرفته است. پس از کالیبراسیون پارامترهای مکانیکی مصالح بر اساس نتایج آزمایشگاهی، مدل سه بعدی روسازی در نرم افزار عددی ایجاد و تحت بارگذاری ترافیکی متداول تحلیل شد. نتایج نشان می دهد افزودن تراشه آسفالتی به لایه اساس موجب کاهش تنش های کششی بحرانی در زیر لایه آسفالتی، بهبود توزیع تنش قائم و کاهش نشست های دائمی در سازه روسازی می شود. همچنین رفتار غیر خطی مصالح نقش تعیین کننده ای در پیش بینی دقیق پاسخ تنش-کرنش و تعیین نقاط آسیب پذیر سازه دارد. به طور کلی یافته ها بیانگر آن است که استفاده از اساس ترکیبی حاوی تراشه آسفالتی، ضمن ارتقای عملکرد سازه ای، می تواند به عنوان گزینه ای مناسب در بهسازی و طراحی روسازی های انعطاف پذیر مطرح شود.

کلیدواژه ها:

روسازی انعطاف پذیر ، رفتار غیرخطی ، تراشه آسفالتی ، لایه اساس ترکیبی ، اجزای محدود