جایگاه مقاصد شریعت در قانونگذاری حوزه مدیریت شهری و حقوق شهروندی

مقاصد شریعت اسلامی به عنوان ادله استنباط فقهی مستخرج از اصول دینی است که اصول راهنمای حکومت اسلامی را تشکیل می دهد و راهبر بشر در تدوین و اجرای قوانین و سیاست های حکومت اسلامی در زمینه های مختلف از جمله حقوق شهروندی و مدیریت شهری است. در این مقاله کارکردهای مقاصد شریعت در قانونگذاری و جایگاه مصلحت در حقوق شهروندی مورد بررسی قرار می گیرد. هدف این نوشتار تبیین جایگاه مقاصد شریعت در قانونگذاری و استنباط مصلحت احکام نوظهور از جمله در حوزه مدیریت شهری و حقوق شهروندی است. در یک تعریف کلی مقصود از مقاصد شریعت، اهداف دین و رازهایی است که شارع در هر حکمی از احکامش نهاده است و قانونگذاری بر اساس مقاصد شریعت نیز باید منطبق بر اهداف دین باشد. پژوهش پیش رو نشان می دهد گاهی اوقات مصلحت و منفعت عمومی ایجاب می کند که برای اجرای طرح های توسعه ی شهری یا به هنگام انجام فعالیت های شغلی و ساخت و ساز مردم برخی از حقوق شهروندان از جمله حق مالکیت آنها طبق قوانین مصوب محدود گردد؛ قانونگذاری مبتنی بر مقاصد شریعت می تواند منجر به توسعه ی پروژه های مدیریت شهری، تامین حقوق شهروندی، ایجاد عدالت و توازن، تضمین ایمنی و امنیت و حفظ محیط زیست شود.

کلیدواژه ها:

مقاصد ، شریعت ، مصلحت ، مفاسد ، علل ، احکام ، استنباط ، حکم شرعی