اولویتبندی محدودیت ها و چالش های هوش مصنوعی در مدیریت بحرانهای صنعت پتروشیمی با استفاده از تکنیک تصمیم گیری چند معیاره فازی

در سال های اخیر، شدت گرفتن حوادث صنعتی، پیشروندگی فناوری، و افزایش پیچیدگی سامانه های تولیدی باعث شده نقش هوش مصنوعی در مدیریت بحران صنعت پتروشیمی به یک ضرورت راهبردی تبدیل شود. اتکاء به سیستم های هوشمند برای پیش بینی، پایش و واکنش سریع در برابر وقایع، فرصت های چشمگیری ایجاد کرده اما در کنار آن محدودیت ها و چالش های مهمی نیز نمایان شده اند. بر همین اساس، این تحقیق با هدف اولویتبندی محدودیت ها و چالش های هوش مصنوعی در مدیریت بحرانهای صنعت پتروشیمی انجام شده است. نتایج حاصل از این تحقیق منجر به شناسایی و اولویتبندی دقیق چالش هایی می شود که بیشترین تاثیر را بر کارآمدی و قابلیت اعتماد سامانه های هوش مصنوعی در شرایط بحرانی دارند. بدین منظور، برای تحلیل داده ها از تکنیک تصمیمگیری چند معیاره فازی (F-AHP) استفاده شده است. نتایج حاصل از اولویتبندی با تکنیک F-AHP نشان می دهد که محدودیت ها و چالش های عملیاتی بیشترین اهمیت را دارند، و پس از آن چالش های داده ای و فنی و الگوریتمی در رتبه های بعدی قرار می گیرند. چالشهای انسانی و رفتاری، امنیت و یکپارچگی سیستم، سازمانی و مدیریتی و اخلاقی و حقوقی نیز به ترتیب اولویت کمتری دارند. نتایج به وضوح بر اهمیت محدودیت ها و چالش های عملیاتی و داده ای در بکارگیری هوش مصنوعی برای مدیریت بحرانهای صنعت پتروشیمی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

محدودیت ها و چالش ها ، هوش مصنوعی ، مدیریت بحران ، تکنیک تصمیمگیری چند معیاره فازی