ساختمانهای هوشمند و بهینه سازی مصرف انرژی در شهرهای آینده

با توجه به رشد فزاینده جمعیت شهری، افزایش مصرف انرژی و فشارهای ناشی از تغییرات اقلیمی، ساختمانها در سراسر جهان به عنوان یکی از اصلی ترین مصرف کنندگان انرژی نقش تعیین کننده ای در پایداری شهری دارند (United Nations Environment Programme, ۲۰۲۳; International Energy Agency, ۲۰۲۲). ساختمانهای هوشمند با اتکا بر فناوریهای نوین همچون اینترنت اشیا، سامانه های مدیریت ساختمان، تحلیل داده و هوش مصنوعی امکان پایش لحظه ای شرایط محیطی، بهینه سازی مصرف انرژی و ارتقای آسایش کاربران را فراهم می کنند (Minoli et al., ۲۰۱۷; Buckman et al.). این ساختمانها از طریق تحلیل الگوهای رفتاری ساکنان، پیش بینی نیازهای انرژی و اتخاذ تصمیمات خودکار یا نیمه خودکار می توانند میزان قابل توجهی از مصرف انرژی را کاهش دهند و در نتیجه انتشار گازهای گلخانه ای را محدود کنند (Wei et al., ۲۰۱۷; Perez-Lombard et al., ۲۰۰۸). هدف این پژوهش بررسی نقش ساختمانهای هوشمند در بهینه سازی مصرف انرژی در شهرهای آینده، تحلیل فناوریهای کلیدی موثر در عملکرد آنها و تبیین چالشها و فرصتهای پیاده سازی این نوع ساختمانها در بستر شهری است. یافته ها نشان می دهد که ساختمانهای هوشمند می توانند با یکپارچه سازی سیستمها، افزایش بهره وری انرژی، ارتقای کیفیت زندگی و حمایت از اهداف توسعه پایدار به عنوان یکی از عناصر بنیادی در ساختار شهرهای آینده عمل کنند (Wang et al., ۲۰۱۲; Albino et al., ۲۰۱۵). این پژوهش همچنین بر اهمیت رفتار کاربران، زیرساختهای ارتباطی و استانداردسازی فناوریها در تحقق کامل مزایای ساختمانهای هوشمند تاکید دارد (Hong et al., ۲۰۱۷; Frontczak & Wargocki, ۲۰۱۱).

کلیدواژه ها:

ساختمان هوشمند ، بهینه سازی مصرف انرژی ، پایداری شهری ، شهرهای آینده